ΤΣΕΛΕΜΕΝΤΕΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Συμβουλές από τα Κουηρ Φίλα Σου

Προειδοποίηση περιεχόμενου: αναφορές σε ομοφοβία και τρανσφοβία και σε ζητήματα ψυχικής υγείας

«Πέρασα πολλές δύσκολες καταστάσεις, αλλά κανείς δεν με βοήθησε. […] Μόνος μου τα πέρασα όλα τα δύσκολα και τα ξεπέρασα. Δεν φοβάμαι το μέλλον, δεν έχω ούτε άγχος ούτε ανασφάλειες.»
Δήμητρα της Λέσβου

Στο φετινό Pride, που δεν γίνεται ακόμα, νιώθω παράξενα και είμαι κουρασμένος. Μόνος μου δεν έχω τη δύναμη να παράγω λόγο ενδυναμωτικό και καθοδηγητικό. Θέλω να δώσω στοργή, αγάπη και υποστήριξη σε όλα τα κουήρια που περνάνε μόνα τους όλα τα δύσκολα, αλλά εγώ νιώθω θυμό και λύπη- κυρίως θυμό (μία φίλη μού έχει πει ότι ο θυμός είναι το συναίσθημα που περισσότερο από όλα συνδέεται με την επιβίωση). Θέλω να θεραπεύσω και έχω ανάγκη να θεραπευτώ. Για αυτό και φέτος θέλω μόνο να ακούω. Έχω ανάγκη ιστορίες και γνώμες και συμβουλές, για να ηρεμήσω- όχι να καθησυχαστώ- και για να βρω δύναμη, ώστε να γίνω ένα άτομο που δεν φοβάται το μέλλον, όπως δεν το φοβόταν και η Δήμητρα, αλλά ένα άτομο, μέλος μίας δυναμικής κοινότητας, που το διεκδικεί.

Φέτος φαντάζομαι μια μεγάλη πλατεία γεμάτη με κουήρια και σηκώνω τα φίλα μου το ένα μετά το άλλο και τα ακούω, όσο μας συμβουλεύουν, επειδή το έχω κι εγώ ανάγκη και το έχουν και εκείνα και όλα τα άλλα φίλα που δεν έχω γνωρίσει ακόμα.

«Αυτό που είσαι είναι αληθινό, υπάρχει και δεν είναι αρρώστια ή “πρόβλημα προσωπικότητας”. Δεν είσαι τόσο διαφορετικό και απόκληρο όσο νιώθεις. Επίσης ΚΑΝΕΝΑ άλλο άτομο δεν μπορεί να καθορίσει τι είσαι. ΚΑΝΕΝΑ. Μην το επιτρέψεις.»
Κουιριτσάκι, queer, 24

«Υπάρχεις. Εγώ δεν το ήξερα για πολλά χρόνια, σχεδόν δεν το πίστευα, δεν με έβλεπα -ακόμα το δουλεύω – αλλά θα γέμιζε την καρδούλα μου, αν όλο και πιο πολλά πλάσματα εκεί έξω κατάφερναν να νιώσουν και να ξέρουν πως υπάρχουν και πως αξίζει να υπάρχουν. Όπως α κ ρ ι β ώ ς εκείνα είναι και επέλεξαν. Θα ήθελα να ξέρουν πως τα βλέπουμε και θέλουμε να τα βλέπουμε όλο και πιο χαρούμενα και ελεύθερα. Να αγαπάνε και να αγαπιούνται. Να ξεχύνονται ή να είναι ήσυχα. Οτιδήποτε. Αρκεί να είναι καλά.

Υπάρχεις αγαπημένο μου. Υπάρχεις ως εσύ. Εσύ που ανήκεις σε σένα. Το σώμα σου, η σεξουαλικότητά σου, η προτίμησή σου, η γνώμη σου, η φωνή σου είναι ένα σύνολο το οποίο αξίζει να προστατέψεις και να ασφαλίσεις. Μην φοβάσαι λοιπόν. Η ενοχή και η ντροπή είναι σακίδια που συνήθως μας φορτώθηκαν. Βρες αν υπάρχουν, με πόσους τρόπους τα κουβαλάς και πες στον/ην εαυτή σου ότι δεν αξίζει να σε κουράζεις σηκώνοντάς τα. Δες καθαρά ότι δεν φταις και ακόμα καθαρότερα ότι δεν χρειάζεται να αλλάξεις.»
Άντζελα, questioning, 24

«Νομίζω το πιο σημαντικό, για να μπορείς να διαχειριστείς όλο αυτό που συμβαίνει από τον γύρω κόσμο προς τα εσένα είναι η αποδοχή. Όταν φτάσεις στο σημείο να κατανοήσεις έστω και ως ένα βαθμό το ποιο είσαι, τι κάνεις, τι πρεσβεύεις και αρχίσεις να αποδέχεσαι κάποια πράγματα καλύτερα, όλη σου η στάση απέναντι στον κόσμο θα αλλάξει.  Θα ήταν πολύ όμορφα αν δεν υπήρχαν σεξιστικές, μάτσο και ακραία πατριαρχικές συμπεριφορές απέναντι σε όλα μας, αλλά αυτό είναι πολύ ουτοπικό- αλλά γιατί παλεύουμε θα μου πεις.

Απλά ας είναι το καθένα όσο μπορεί το εαυτό του λίγο λίγο την φορά.»
Σόνι, queer, 22

«Κάθε φορά που διαβάζω ένα τρανσφοβικό comment ή ακούω ένα μισογυνιστικό παραλήρημα, πηγαίνω στον καθρέφτη μου, βάζω ψηλοτάκουνα, thigh high μπότες, slutty εσώρουχα ή το πιο cute outfit μου, πατάω ▶️ στην αγαπημένη μου cunty playlist, χορεύω όσο πιο αισθησιακά μπορώ μπροστά στον καθρέφτη μου, μέχρι να νιώσω πανέμορφη, κάνω πασαρέλα στο δωμάτιο μου, το βάζω story, παίρνω διθυραμβικά reactions και μετά με αυτοπεποίθηση στο max βγαίνω ίσως και έξω μουνάρα μουναροπούλου. Όλο αυτό το βλέπω σαν κάποιου είδους τελετή αυτοερωτισμού, ιεροτελεστία στην αυτοεικόνα μου που με βοηθάει να αντιμετωπίζω την πεζότητα, τη σκληρότητα και την εχθρότητα των γύρω μου.»
Κασσιόπη, trans γυναίκα, 26

«Είναι κάπως κουραστικό να έχουμε στο μυαλό μας ότι ανά πάσα στιγμή πρέπει να έχουμε την ψυχική δύναμη να απαντήσουμε είτε σε γνωστούς είτε σε αγνώστους σε οτιδήποτε κακοποιητικό θελήσουν να μας πετάξουν. Η συμβουλή μου ουσιαστικά δεν είναι η παθητική συμπεριφορά, αλλά η αποδοχή ότι είναι οκέι να είσαι ευάλωτο και είναι επίσης οκέι να απαντάς και να διεκδικείς. Το ενοχικό κομμάτι σε όλο αυτό όμως πηγάζει πάντα από το ότι πολλές φορές επιβάλλουμε στους εαυτούς μας την ιδέα του να είμαστε πάντα δυνατά και θαρραλέα. Είμαστε όμως και ευάλωτα και για μένα το να αποενοχοποιηθεί αυτό το κομμάτι για πολλά από εμάς είναι η πραγματική δύναμη.»
Κωνσταντίνος, gay, 20

«Τα σώματά μας έχουν μετατραπεί σε μαγνητικά πεδία. Για χρόνια παλεύουμε όχι να χωρέσουν εκείνα κάπου, αλλά να χωρέσουμε εμείς μέσα σε αυτά. Τα σώματα μας είναι κουηρ γιατί είναι εκεί έξω και συλλέγουν βλέμματα, λέξεις, κι αδιαφορίες. Ριζοσπαστικοποιούμε τη σεξουαλικότητα, την έκφραση φύλου μόνο και μόνο που υπάρχουμε: εκεί. έξω ή σε τόπους που τα σώματα μας μετατρέπουν σε σπίτια. Τέτοια σώματα, τόσο δυνατά, πιστεύεις πως είναι αδύναμα, ανίσχυρα;»
flânευrie, λεσβία, 24

«Θα σοκαριστείς με το πόσες ζωές καταστρέφει το αλκοόλ και οι ουσίες στην κοινότητα. Ειλικρινά, είναι ένα σοκαριστικό ποσοστό. Μάθε όσα μπορείς για αυτά και πάρε τις αποφάσεις σου: αν παρόλα αυτά θες να κάνεις χρήση, κάν’ το με όση μεγαλύτερη γνώση και προφύλαξη γίνεται και έχοντας πάντα νηφάλια παρέα. Μαθαίνοντας γι’ αυτό μπορείς να βοηθήσεις άλλα άτομα υπό την επήρεια, οπότε αξίζει 100% τον κόπο.

Αλλά, μην κάνεις σεξ μαζί με ουσίες. That’s a strict no-no. Μπορεί πανεύκολα να σε οδηγήσει σε εθισμό και μπορεί να το κάνει καλύτερο για τώρα, αλλά το κάνει απίστευτα χειρότερο μετά… Χειρότερο τύπου 10ετία σε απεξάρτηση. Τύπου overdose και έμφραγμα πάνω στο σεξ. Τύπου σεξουαλική κακοποίηση. Δεν αξίζει, αλήθεια.

Όπως και να ‘χει,  πήγαινε σε ένα ψυχοθεραπευτή!!! Τύπου χτες! Τα κουηράκια περνάμε κάποιες ιδιαίτερες δυσκολίες και πραγματικά ένα καλό ψυχοθεραπευτό μπορεί να σου γυρίσει τη ζωή (ειδικά ένα κουηρ ψυχοθεραπευτό ή ένα καλά ενημερωμένο πάνω στα ζητήματα της κοινότητας).»
Κουιριτσάκι, queer, 24

«Η Ελλάδα, εκτός από τζάτζικος και σούβλακος, έχει και ομοφοβία και ρατσισμό. Βασικά, είναι ένα κράτος πακτωλός ρατσισμού και πολλών συνθετικών με τη λέξη «φοβία». Θυμάμαι μία μέρα που είχα βάψει το μουστάκι μου φούξια. Βγήκα έξω και άρχισαν να μιλάνε όλοι άσχημα, υβριστικά και προφανώς κακόβουλα. Φορούσα ένα κιμονό μαύρο μέχρι τα γόνατα επίσης. Γυρνάω, τους κοιτάω στα μάτια και σταματάνε. Πήρα βλέμμα “Σου έχω γαμήσει το ταμ τιριρί” (υπερ-όμορφη έκφραση που χρησιμοποιούμε στο Κιλκίς!). Λειτουργεί αρκετά καλά, και μετά σταματάνε. Δυστυχώς, αυτό όμως δεν είναι το ίδιο και για τα φίλα μου. Κάποια από αυτά είναι πιο μικρόσωμα (εγώ 1,86) και πιο φοβισμένα. Όταν είμαι μαζί τους, πάντα μιλάμε και απαντάμε. Δεν περιμένουν να μιλήσεις οι άλλοι, σκαλώνουν και σταματάνε.

Φυσικά, πάντα κάνεις σκανάρισμα της κατάστασης. Βλέπεις πόσοι είναι, πόσα είστε και τότε ζυγίζεις. Μανάβης δεν είμαι, μα ξέρω σίγουρα πως αν είμαι μόνο και μου σκάσουν 10 άτομα με λεκτική επίθεση (και ίσως καταλάβω ότι δεν θα μείνουν στο λεκτικό κομμάτι), τότε θα βαδίσω τόσο γοργά όσο το Roadrunner. Στεναχωριέμαι, μα μετά θυμάμαι μία ατάκα από τη Στρέλλα που πάντα με βοηθά να αντιμετωπίσω όποια δυσκολία στη ζωή, δίνοντας μου main character δύναμη: Εσύ το μουνί μου θα πιείς!»
Μολόχα, pansexual, 26

«Γενικά επειδή προσπαθώ να είμαι όπως θέλω/μου βγαίνει να είμαι στον έξω κόσμο (κυρίως όσον αφορά στο εμφανισιακό κομμάτι) πάντα ακούω σχόλια είτε αυτά είναι σεξιστικά είτε είναι σχόλια που θα υπάρχει υπαινιγμός για το ότι είμαι φρικιό ή οτιδήποτε άλλο. Έχω συνηθίσει με κάποιον τρόπο να μην με επηρεάζει αλλά νιώθω ότι αυτό είναι προβολή της αυτοαποδοχής από το καθένα μας.

Όταν υπάρχω έξω πάντα έχω κάποιο αντικείμενο που μπορεί να με προστατέψει μαζί μου (πλέον το τέλειο γατάκι από το polycat), όταν μπορώ να απαντήσω σε κάτι που μου λένε θα το κάνω (το μπορώ, γιατί δεν νιώθω πάντα έτοιμο να απαντήσω ή αρκετά ασφαλές). Πάντα υποστηρίζω τα φίλα μου όταν χρειάζονται και θέλουν την βοήθεια μου πάντα προσπαθώ να αντιδράω όταν αυτά δεν είναι σε θέση και να τους δείχνω ότι υπάρχει συλλογικότητα και ότι όταν δεν μπορούν αυτά θα το κάνω εγώ.

Νομίζω απλά μπορείς να κάνεις δύο πράγματα ή να αντιδράσεις ή όχι και αυτό δεν το λέω επικριτικά. Είναι το πώς και αν θα βγει στο καθένα μας. Παλιά απαντούσα πάρα πολύ οργισμένα λέγοντας πράγματα ανούσια για το άλλο άτομο. Πλέον νομίζω κάνω μια έμμεση επίθεση ή ούτε καν επίθεση, απλά απαντάω κάτι πάλι αν μου βγει ή το αφήνω ασχολίαστο.»
Σόνι, queer, 22

«Έχω υπάρξει παρούσα σε χαζό αστειάκια και συζητήσεις βουτηγμένες στην ομοφοβία. Και πάντα καταδικάζω τέτοιες αναφορές, όσο κι αν προσπαθούν να τις περάσουν υποδόρια στις αντιλήψεις μας ως αθώα χωρατά ή/και “απλές χαλαρές συζητήσεις μεταξύ φίλων”. Και νομίζω ότι σε τέτοιες περιστάσεις αυτή είναι η πλέον κατάλληλη αντιμετώπιση. Πρέπει οι άνθρωποι να μάθουν πως οι παρευρισκόμενοι θα καταδικάσουν ομοφοβικές λέξεις/φράσεις/συζητήσεις, ανεξαρτήτως του αν προσβάλλονται προσωπικά από αυτές.»
Δεσπού, bi, 20

«Αν κάποιο είναι πρόθυμο να ακούσει και να κάνει συζήτηση και η ατμόσφαιρα είναι πιο χαλαρή, θα πω κι εγώ μέχρι ένα σημείο αυτά που νιώθω άνετα να πω, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι προσδοκώ να του αλλάξω την άποψη που έχει, ακόμη κι αν είναι σκατένια. Αλλά αν βλέπω ότι το άλλο αρχίζει και το πιάνουν τα νεύρα του, δυστυχώς το βουλώνω γρήγορα κι ευγενικά, κοιτάω να σηκωθώ να φύγω και μπαίνει στη μαύρη λίστα. Αλλά για μένα δεν έχει καταλήξει ποτέ καλά άμα χάσω την ψυχραιμία μου.»
Σέβη, bi, 23

«Δεν ξέρω αν έχω και πολλούς ανεπτυγμένους μηχανισμούς, για να αντιμετωπίζω την ομοφοβία, συνεχίζει να με παραλύει. Σκέφτηκα πρώτα την υπομονή στις συζητήσεις με τους αφελείς, την προσπάθεια εκλογίκευσης της σαχλαμάρας. Σκέφτηκα και την υπομονή στην επεξεργασία όσων συζητούνται, δηλαδή να μην περιμένουμε σε πέντε λεπτά να αλλάξει η κοσμοθεωρία των συνομιλητών μας. Η συμβουλή που θα έδινα σε επόμενο επίπεδο  είναι η αποφυγή των σημαντικά τοξικών ατόμων εννοείται, δηλαδή όταν νιώθουμε ότι δεν μπορούμε να μεταπείσουμε κάποιον, να μην επιμένουμε, απογοητευόμαστε, εκτιθόμαστε και κάνουμε κάτι που δεν έχουμε καμία υποχρέωση να κάνουμε: να υπερασπιζόμαστε βασικά μας δικαιώματα σε σχέση με την ίδια μας την ύπαρξη.»
Ρεγγίνα, bi, 20

«Το Google υπάρχει ώστε να μην χρειάζεται να σπαταλάμε όλο τον χρόνο μας στο να διαπαιδαγωγούμε κόσμο για queer ζητήματα. ΩΣΤΟΣΟ νομίζω ότι πρέπει να κρατάμε στο μυαλό μας ότι κάποια άτομα έχουν όντως καλές προθέσεις και αν δεν αναγνωρίζουμε αυτό και ακυρώνουμε την προσπάθειά τους λέγοντάς τους να γκουγκλάρουν τις ερωτήσεις τους, δεν είναι ότι κάνουμε και στα εαυτά μας κάποια χάρη. Πρέπει να αναγνωρίζουμε ότι κάποια άτομα είναι κακοπροαίρετα και ομοφοβικά/τρανσφοβικά και ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό και ούτε χρειάζεται. Άλλα άτομα όμως είναι τρανσφοβικά/ομοφοβικά, απλά επειδή έτσι λειτουργεί η κοινωνία μας και αν δεν έχουν το σωστό λεξιλόγιο ή αν κάνουν άστοχες, αφελείς ερωτήσεις, είναι επειδή δεν ξέρουν (ακόμα). Ούτε τα queer άτομα έχουν γεννηθεί έχοντας μέσα τους όλη την queer γνώση. Και εμείς τα μαθαίνουμε όλα, όπως και οι υπόλοιποι. Άρα γιατί αναμένουμε μη queer άτομα να γνωρίζουν ήδη τα πάντα; Νομίζω πρέπει να κάνουμε τη διάκριση μεταξύ μη ενημερωμένων αλλά καλοπροαίρετων ατόμων και φανατικών φοβικών ατόμων. Και προφανώς δεν θα μπορούμε πάντα να ενημερώσουμε τους πάντες, γιατί αυτό δεν είναι η δουλειά μας, είναι πολύ συχνά χρονοβόρο και νοητικά εξαντλητικό, αλλά αν ζητάμε μια κοινωνία που μας συμπεριλαμβάνει όλους είναι αναπόφευκτο να πρέπει να αντιμετωπίσουμε μη queer άτομα και να συζητήσουμε σχετικά με τα ζητήματά μας, εφόσον είναι ανοιχτά στο να μας ακούσουν. Προφανώς μπορούν  να χρησιμοποιήσουν το Google, αλλά αυτό δεν θα ενεργοποιήσει την ίδια ενσυναίσθηση και κατανόηση που θα αισθάνονταν αν συμμετείχαν σε μία πραγματική συζήτηση.»
Λεονάρντο, queer, 29

«Η συμβουλή μου είναι να λέω “ξέρεις νιώθω άβολα με αυτή την ξεκάθαρη προβληματική μαλακία που είπες μόλις” και να το κάνω confront αναφέροντας το βίωμά μου. Οπότε, κάπως η συμβουλή μου θα ήταν, φέρτε το βίωμα μπροστά, γιατί είναι αφοπλιστικό. Και μετά φύγετε πετώντας γκλίτερ.»
Καρτ, non binary και bi, 29

«Έχοντας μεγαλώσει σε μια επαρχιακή πόλη, περιτριγυριζόμουν από ομοφοβικούς κάθε μέρα της ζωής μου και αυτό εμπόδισε πολύ την εξέλιξη μου ως κουηρ άτομο, τόσο σε προσωπικό όσο και κοινωνικό επίπεδο. Το να ακούς ομοφοβική χολή από κόσμο με τον οποίο υποτίθεται έκανες παρέα σε στιγματίζει πραγματικά και τότε δεν μπορούσα να πω κάτι παραπάνω, μήπως εκδηλωθώ και γίνω ‘’η αδερφή’’. Τώρα πια, όμως, έχοντας κόσμο γύρω μου που υποστηρίζει όχι μόνο εμένα αλλά και την κοινότητα σαν σύνολο, συνειδητοποίησα πως όταν ακούς ομοφοβικά σχόλια, έχεις μια εγγενή, ηθική ανάγκη να υποστηρίξεις την ταυτότητα σου, την κοινότητα. Έβλεπα κόσμο να μιλάει όταν εγώ δεν μπορούσα, και αυτό μου έδωσε θάρρος.

Έμαθα έτσι να αντιδράω, να ξεκινάω συζητήσεις και τσακωμούς, να συμμετέχω ενεργά στα δρώμενα μας και να ενημερώνω. Κρατήστε την συζήτηση ενεργή, ασχοληθείτε ενεργά με την ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα και γνωρίστε άλλα όμορφα κουήρια, γιατί όσο πιο πολλά είμαστε, τόσο πιο δυνατά είμαστε. Είναι λίγο τετριμμένο, αλλά η δύναμη βρίσκεται ανάμεσα μας και δυναμώνοντας τις φωνές μας θα βουλώνουμε ολοένα και περισσότερα ομοφοβικά σκουπίδια.»
Γιώργος, gay, 21

«Σκέψου, μίλα, διάβασε και θύμωσε.»
Ίωνας, queer, 20

«Από μεριές ουρανοκατέβατες κάποιες στιγμές θα χρειαστεί να φανείς δυνατό. Θα τα καταφέρεις. Σε εμπιστεύομαι.»
Άντζελα, questioning, 24

«Νομίζω ότι το πιο αποτελεσματικό είναι τα πιο κοντινά σου άτομα να είναι ένας κύκλος που καταλαβαίνει και ακούει τις εμπειρίες σου και δεν τις κάνει invalidate. Ακόμα κι αν δεν είναι όλα άτομα της κοινότητας, που σίγουρα είναι δύσκολο γιατί έχουμε και δουλειές και σχολεία και γιατί το ότι κάποιο ανήκει στην κοινότητα δεν το κάνει αυτομάτως καλό φίλο. Αλλά πιστεύω ότι το ακόμα πιο σημαντικό έρχεται από το εαυτό μας, δεν χρειαζόμαστε πάντα validation απ’ τους άλλους. Έτσι το βιώνουμε και άρα έτσι είναι για μας και πιστεύω δεν πρέπει να υποτιμάμε τα εαυτά μας και να χάνουμε καλές στιγμές της ζωής μας.»
Σαπφώ, bi, 25

«Είναι δεδομένο ότι θα συμβούν άνθρωποι κοντά σου και δίπλα σου που θα ξέρουν ή θα μάθουν και εκείνοι να σου προσφέρουν φροντίδα, ασφάλεια και αγάπη. Μην το ξεχνάς αυτό. Ναι, ίσως να χρειαστεί κάποια υπομονή μέχρι να βρεθούν, αλλά υπάρχουν κι εκείνα όπως κι εσύ.»
Άντζελα, questioning, 24

«Αν έχεις αυτό το συναίσθημα βαθιά μέσα σου ότι δε νιώθεις καλά κάπου ή με κάποιο ή κάνοντας κάτι, ΜΗΝ το κάνεις και ΜΗΝ είσαι εκεί! Καλύτερα να φανείς σνομπ, ξενέρωτο ή τρελό παρά να είσαι σε μια κατάσταση που ξεπερνάει τα όριά σου ή σε βάζει σε κίνδυνο. Και μην αφήσεις άλλο άτομο να σε πείσει ότι αυτό που νιώθεις δεν υπάρχει.» 
Κουιριτσάκι, queer, 24

«Ποτέ μην κρίνετε τα άτομα που χρειάζονται περισσότερο χρόνο από εσάς για να κάνουν το coming out τους.»
Ιώ, queer, 36

«Μπορεί να αισθάνεσαι διαφορετικό και από τα άλλα κουιράκια, αλλά δεν χρειάζεται να ντύνεσαι, να συχνάζεις στα ίδια μαγαζιά ή να σου αρέσουν τα ίδια πράγματα για να ανήκεις στην κοινότητα. Δεν υπάρχει “σωστό κουηρ”. Σίγουρα θα βρεις επίσης άτομα με παρόμοια γούστα, όσο τρελά και αν είναι (αυτό το υπογράφω ΌΠΟΥ ΘΕΣ).»
Κουιριτσάκι, queer, 24

«Cis gay άτομα, παρακαλώ πολύ αντιληφθείτε ότι πάντα καταλήγετε να πιάνετε τον περισσότερο χώρο, μέχρι και εντός queer χώρων. Αυτό δημιουργεί μία αίσθηση επιθετικότητας και “α-φιλοξενίας” προς όλες τις άλλες queer κατηγορίες κι αυτό δεν είναι καθόλου γαμημένα καλό. Το πιο σημαντικό από όλα είναι οι queer χώροι να είναι ασφαλείς για τα queer άτομα! Και όσα είμαστε λευκά, πρέπει να θυμόμαστε ότι το ότι είμαστε και queer δεν σημαίνει ότι δεν επωφελούμαστε από το λευκό προνόμιο (white privilege). Αν περιμένουμε τα straight άτομα να είναι σύμμαχοί μας, τότε πρέπει και εμείς να είμαστε οι καλύτεροι σύμμαχοι των ατόμων που δεν είναι λευκά, είτε είναι queer είτε όχι. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να μορφώσουμε-ενημερώσουμε τα εαυτά μας, να διώξουμε την αποικιοκρατία από το κεφάλι μας και να αντιδράμε στον ρατσισμό.»
Λεονάρντο, queer, 29

«Aν είσαι straight πρέπει να ακούς τα gay και trans άτομα (και όχι να ακούς ένα άτομο μόνο και να θεωρείς τη δικιά του εμπειρία universal). Αν είσαι ally και θες να μάθεις πράγματα, μην κάνεις υποθέσεις, κάνε interact με άτομα που το ζουν. Έτσι, μπορεί ένας άνθρωπος που δεν είναι gay να καταλάβει κάποια πράγματα, να καταλάβει για ποιο λόγο η φωνή του ως straight έχει πιο μεγάλη ισχύ από αυτή του gay ή trans ατόμου και ύστερα την ΑΝΑΓΚΗ να δώσει την ισχύ της φωνής του στα gay και trans άτομα που πρέπει να μοιραστούν τις εμπειρίες τους. Έτσι συμβαίνει και όχι με το να εξιστορεί ο straight τις ιστορίες της ell gee bee tee κοινότητας σαν εξωραϊσμένα παραμυθάκια ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑΣ, αλλά αφήνοντας τα ίδια τα άτομα να μιλήσουν.

Από την άλλη, νομίζω ότι είναι σημαντικό και τα queer άτομα να καταλάβουν ότι υπάρχει ζωή εκτός των συζητήσεων του internet. Να αποβάλουμε αυτό το πράγμα που προσπαθούμε να είμαστε η Πιο Σωστή Gay Police και να κανσελάρουμε τα άπαντα ΧΩΡΙΣ να ξεκινάμε εποικοδομητικούς διαλόγους. Να απαντάμε σε αμφιβολίες που μπορεί να υπάρχουν μεταξύ μας με το να αναρωτιόμαστε περισσότερο για αυτές και όχι με το να τις απορρίπτουμε, γιατί ένα post στο tumblr που διαβάσαμε έλεγε κάτι άλλο. Να συνειδητοποιήσουμε πόσο τεράστια είναι οι κοινότητά μας, ώστε σίγουρα θα υπάρχουν κενά στην κοινή μας γνώση που όλο ανανεώνεται.»
Εύα, queer non binary, 23

«Η ταυτότητα είναι κάτι το ρευστό. Εξερευνήστε της, χωρίς να φοβάστε να εξελιχθείτε ή και να αλλάξετε προς κάτι εντελώς διαφορετικό.»
Δανάη, pansexual και polyamorous, 34

«Θα περάσεις πολλές φάσεις αυτοεξερεύνησης και αυτό είναι οκέι. Άσε τον εαυτό σου χώρο να μεγαλώσει και να φυτρώσει σαν φυτό που μεγαλώνει φύλλα προς το φως, ρίχνει κάποια που είναι στη σκιά ή είναι άρρωστα, δοκιμάζει, πετυχαίνει, αποτυγχάνει. Άσε το εαυτό σου να δοκιμάσει.»
Κουιριτσάκι, queer, 24

«Συνήθως βιαζόμαστε. Θέλουμε να τα μάθουμε όλα εδώ και τώρα. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι όπως σε όλα έτσι και σε αυτό, ο χρόνος είναι εκείνος που θα σου δώσει τις απαντήσεις. Κάθε μέρα μεγαλώνουμε το σώμα μας και την ψυχή μας. Δεν θα τελειώσει αυτό μια μέρα με ένα: «Ως εδώ, δεν έχω τίποτα άλλο να αναλογιστώ». Συνέχισε λοιπόν. Κάθε μέρα, συνέχισε να υπάρχεις και να έρχεσαι πιο κοντά σου.»
Άντζελα, questioning, 24

«Μπορεί να σε έχει πείσει η ζωή πως είναι μόνο πόνος, μόνο απελπισία, και δεν είναι μόνο αυτά. Έχει και χαρά και δάκρυα ευτυχίας και αποφοιτήσεις και ωραία ηλιοβασιλέματα και φιλίες και φιλιά τις Πρωτοχρονιές και πάρτι και αγκαλιές και οργασμούς και μυρωδιά φρέσκου ψωμιού το πρωί και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς. Και αξίζει να ζήσεις για όλα αυτά, πάντα το άξιζες. Σε περιμένουν όλα στο τέρμα του δρόμου (και αυτό στο υπογράφω).»
Κουιριτσάκι, queer, 24

«Να εκφράζεστε όσο, όπως και όποτε μπορείτε. Να ενθαρρύνετε και άλλες και άλλους να το κάνουν. Να λέτε μια καλή κουβέντα που σε τέτοιες περιπτώσεις, πιστέψτε με, είναι πολλά παραπάνω από απλά ένα κοπλιμέντο. Είναι η επιβεβαίωση ότι υπάρχουν και σύμμαχοι. Ότι μέσα σε όλη την ασχήμια υπάρχει και ομορφιά. Να αντιδράτε όταν την ομορφιά αυτή κάποιοι και κάποιες πάνε να τη φιμώσουν. Να έχουμε ασφαλείς χώρους, να κάνουμε εκεί τα πρώτα βήματα σε τακούνια ή σε ό,τι άλλο θέλουμε. Να κάνουμε τις μικρές και μετά τις μεγαλύτερες επαναστάσεις μας, μέχρι ν’ αλλάξουμε σιγά σιγά τον κόσμο και να μπορούμε να είμαστε πραγματικά ελεύθερες και ελεύθεροι να εκφραζόμαστε αυθεντικά, παντού και πάντα.»
Ζακ Κωστόπουλος

Για υποστήριξη μπορείτε να απευθυνθείτε στο e-mail του Orlando LGBT+, contact@orlandolgbt.gr και στην 24ωρη γραμμή παρέμβασης για την αυτοκτονία στο 1018. 


σύλληψη και επιμέλεια: Ντασνόρ (dashnor081@gmail.com)

artwork: Δανάη Σμου 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *