ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ

Εδώ δεν γράφουμε για κοινότυπα ονόματα

Το ηλιοβασίλεμα δε λούζει τα κούτελα μας, αλλά χύνεται στα σκονισμένα κάγκελα του μπαλκονιού.
Εδώ δεν είναι ρομαντικά, μην έρθεις.
Βαφτίζουμε τον νιπτήρα βάρκα, με γραμμένο πάνω κάποιο κοινότυπο ανδρικό όνομα, που όλως τυχαίως δεν είναι το δικό σου, αν και είσαι αρκετά κοινότυπος.
Δεν είναι ρομαντικά εδώ, πίνουμε τσίπουρο αντί για κρασί, τρώμε μακαρόνια αντί για ψάρια, κρυβόμαστε κάτω από την κουβέρτα, γιατί δε μας πήρες αγκαλιά, δε σου κάνουμε νάζια που σε πήρε ο ύπνος στον καναπέ.
Έχουμε εξαγριωθεί όλες.
Δεν είναι ρομαντικά εδώ, μην έρθεις.

Σταμάτα να προσπαθείς να κρυφτείς στην ντουλάπα, αν ήσουν ρομαντικός, θα κρυβόσουν κάτω από το κρεβάτι. Θα πήγαινα για ύπνο, και ένα χέρι θα απλωνόταν και θα μου τράβαγε το πόδι. Θα έπεφτα και θα πονούσα από το γέλιο και όχι από τα μπλαβισμένα γόνατα.

Δεν είσαι ρομαντικός και μας έχεις νευριάσει όλες.
Αν ήσουν ρομαντικός, θα μου έλουζες τα μαλλιά στην μπανιέρα, θα έβαζες σαπούνι στα δάχτυλά σου για να μου καθαρίσεις τα αυτιά και εγώ θα σου έλεγα ότι η μαμά μου μού έχει πει πως αυτό δεν είναι σωστό και ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουμε μπατονέτα και εσύ θα μου έλεγες ότι δεν πειράζει.

Αν ήσουν ρομαντικός θα σε πείραζε που δεν έχεις δει πόσο μου πάει το χακί μου φόρεμα, αν ήσουν ρομαντικός θα σε πείραζε που δεν ξέρεις πόσο μάκρυναν τα μαλλιά μου, που αυτή η άνοιξη μοιάζει με καλοκαίρι και που δεν πρόλαβα να σου πω «σ’ αγαπώ», χωρίς λέξη πριν ή μετά.

Είμαστε θλιμμένες, τρέφουμε την αυταπάτη ότι η βάρκα με το κοινότυπο όνομα δεν έχει κιτρινίσει από τη χρήση της, αλλά από τα χρώματα του ηλίου, μπορεί βέβαια να φταίει και το αλάτι.
Καθόμαστε και κοιτάμε την τρύπα που έχει στο πλάι, μία αναρωτήθηκε εάν βούλιαξε από αυτό και η άλλη της είπε «μην είσαι χαζή, αν ήταν έτσι, η τρύπα θα ήταν στο κέντρο». Δεν ξέρουμε αν καμία από τις προτάσεις αυτές ήταν λογικές, αλλά τουλάχιστον δεν ήταν τετριμμένες.

Έχουμε κάτσει και σε κοιτάμε από αυτή την τρύπα, εάν έρθουμε πιο κοντά, μπορεί να μυρίσεις ένα πολύ όμορφο άρωμα και ξέρουμε πως θα σε ενοχλήσει, καλύτερα εκεί στην άκρη του νερού, όπου η θάλασσα βγάζει μια φυσική αλμύρα.

Εδώ δεν είναι ρομαντικά, μην έρθεις.
Αυτή η τρύπα που στην αρχή σε έκανε να μοιάζεις με μικρογραφία, μεγαλώνει. Αν μας καταπιεί, θα μας ξεβράσει εκεί μαζί με την αλμύρα, θα σου πλύνουμε τα πόδια και θα τα ξεπλύνεις με πόσιμο νερό πριν μπεις στο αυτοκίνητο. «Όχι, δεν χρειάζεται να μας πας σπίτι, δε χωράμε άλλωστε, θα το πάρουμε με τα πόδια».

Δεν είσαι ρομαντικός και κοιταζόμαστε στους καθρέπτες των παρκαρισμένων αυτοκινήτων, κλείνοντάς μας το μάτι, τα χέρια μας ξεπλένουν την αλμύρα στον νιπτήρα. Στα κούτελά μας δε λούζεται το ηλιοβασίλεμα. Τα μακαρόνια, ώρα τώρα, έπρεπε να έχουν βγει από την κατσαρόλα. Εμείς και εσύ δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι και κάπως έτσι βαρεθήκαμε να ετοιμαζόμαστε. Γνωρίσαμε κάποιον. Δεν έχει κοινότυπο όνομα, αλλά έναν όμορφο γάτο. 

κείμενο της Θέμιδας
artwork της Άννας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *