ΠΡΟΣΩΠΑ

Ένα Πικνίκ με Γιαούρτια

Η ημέρα είναι Πέμπτη και, πιο συγκεκριμένα, μία από τις πιο ζεστές Πέμπτες του Ιουνίου. Βρίσκομαι στο Πάρκο Ελευθερίας, ώρες απογευματινές, και ανάμεσα από ένα καρπούζι και μερικά γευστικά cupcakes πορτοκαλιού, απάνω σε ένα καρό τραπεζομάντιλο, συζητώ με τους Yogurt Maybe   μέχρι τη δύση του ηλίου. Η συζήτηση κύλησε σαν νερό ή, καλύτερα, σαν το κρασί με το οποίο συνοδέψαμε τη βόλτα μας και κατέληξε τόσο ευχάριστη, που οι σειρήνες των περιπολικών και η υγρασία του γρασιδιού απλά προσέθεταν μια πιο πικάντικη νότα σε αυτή την ουρμπανίλα.


Δεν μπορώ να κρύψω πως δεν γνώρισα εκείνη τη μέρα τα λατρεμένα μου «Γιαούρτια»·ωστόσο το να εξηγήσω τι σχέση έχω με τον καθένα τους ξεχωριστά είναι αχρείαστο. Άλλωστε, θέλω να τους αντιληφθούμε από τα δικά τους μάτια και τις δικές τους εικόνες.



Ο Θοδωρής (@theodorenas), ο frontman και κιθαρίστας  των Yogurt Maybe, μαζί με τον Κώστα (@sidirokostas), τον κιθαρίστα τους, έπαιζαν μαζί από το καλοκαίρι του 2018. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, εμφανίστηκε στη φάση ο Νικόλας (@nikolas_mamasis), στη θέση του ντράμερ και τον χειμώνα του 2019 εμφανίστηκε ο Αναστάσης (@superanastasozisis), σαν σωτήρας, όπως μου ανέφεραν, καθώς έψαχναν πολύ καιρό μπάσο. Το πρώτο τους λάιβ έγινε τον Νοέμβριο του 2019,  μια Πέμπτη στο Temple, και κάπως έτσι το κείμενό μας απέκτησε και ένα μοτίβο.


Το όνομά τους προέκυψε από μια προσωπική ιστορία του Θοδωρή η οποία λαμβάνει χώρα στη Μονεμβασιά: «Στις διακοπές μου, μου αρέσει να ξυπνάω πρωί και να χαίρομαι όλη τη μέρα. Ήμασταν σε ένα ειδυλλιακό μέρος, δίπλα στη θάλασσα. Κοιμόμουν και άκουγα τα κύματα. Υπήρχε κάτι παράξενο σε αυτό το ξενοδοχείο, υπήρχε ένας άνθρωπος ο οποίος διαχειριζόταν όλο το μέρος. Ταυτόχρονα με τα υπόλοιπα, σέρβιρε και το πρωινό στο εστιατόριο. Οπότε κάθε πρωί ερχόταν στο εστιατόριο και μας έφερνε ένα ένα τα πράγματα και, τη στιγμή που ένας σώφρον άνθρωπος θα έλεγε πως μας έχει φέρει αρκετά και θα σταματούσε, εκείνος μας ρώταγε αν θέλουμε γιαούρτι. Με την ίδια σειρά έφερνε τα πράγματα και με το ίδιο ύφος ρώταγε «Γιαουρτάκι;»


Η ονομασία αυτή επικράτησε των υπολοίπων, τις οποίες δυστυχώς τα παιδιά δεν θυμούνται, αλλά στοιχιματίζω πως κι εκείνες θα ήταν μακράν καλύτερες από οποιαδήποτε ονομασία κάποιου μέσου boy band, κι ας ακούγομαι groupie.

Στη συνέχεια, ζήτησα από τα παιδιά να μου μιλήσουν ο καθένας για τον άλλον. Θεώρησα αρκετά σημαντικό να τονιστεί η χημεία τους και η δυναμική τους. Τα παιδιά έθεσαν ως συνδετικό κρίκο τους τον Κώστα, καθώς μέσω εκείνου γνωρίστηκαν και ταίριαξαν.

«Είχα πάει στη Σόφια, η οποία είναι η καθηγήτριά μου για μάθημα φωνητικής. Όταν τελείωσα εγώ, μου είπε η Σοφία θα πάμε κάπου στο Νιάρχος να δούμε την Lianne La Havas κι έτσι βρεθήκαμε στο Νιάρχος. Δεν ήμουν σίγουρος ότι ήθελα να πάω, αλλά λέω οκ, τι έχω να χάσω;  Πηγαίνω, λοιπόν, και εκεί γνωρίζω τον Κώστα.» λέει ο Θοδωρής και συμπληρώνει πως, πλέον, ο Κώστας για αυτόν, είναι η υπενθύμιση του τι σημαίνει μουσική, καθώς, μαζί με την μουσική του, ο Κώστας έχει εξελίξει και τον εαυτό του. 

Ο Νικόλας ξέρει τον Κώστα από το γυμνάσιο, συγκεκριμένα από την τρίτη γυμνασίου, όταν ξεκίνησε να κάνει μαθήματα με τον πατέρα του, ο οποίος εν τέλει τους έφερε σε επαφή. Ο Νικόλας νιώθει πως χρωστάει στον Κώστα πολλά, τον βλέπει σαν τον αδερφό του που έτυχε να παίζουν μαζί και είναι τιμή του το γεγονός ότι παίζει τα τύμπανα, όταν εκείνος παίζει κιθάρα. Ο Αναστάσης γνώρισε τον Κώστα μετά από ένα λάιβ του, καθώς ο Κώστας είχε πάει να τον συγχαρεί. Ο ίδιος λέει για τον φίλο του πως «ο Κώστας, κάνει αυτό που κάνει έτσι όπως το κάνει και είναι τρομερά δικό του, δεν είναι ότι παίζει απλά πολύ καλά, είναι ότι παίζει σαν τον Κώστα και δεν μπορούν να παίξουν άλλοι σαν αυτόν». Ο τελευταίος, πέραν των Yogurt Maybe, παίζει και μαζί με τους Terappin ψυχεδελικό ροκ, με τον Robert Sin, με τους Smalfeels, με τον Paul, με τον οποίο δεν έχει γίνει ακόμα live, και έχει και ένα δικό του σχήμα, στο οποίο παίζουν λίγο απ’ όλα.

Συνεχίζοντας με τα υπόλοιπα μέλη, ο Νικόλας παίζει και σε άλλα δύο ακόμα σχήματα, τους Son και τους Polaroid Buffalo Club. O Κώστας όταν παίζει μουσική με τον Νικόλα, νιώθει ότι είναι τόσο απλό, όσο το να τρώει μαζί με τον αδερφό του, ενώ ο Αναστάσης λέει για τον Νικόλα πως έχει μια πολύ όμορφη αγνότητα.


Ο Ανάστασης παίζει, παράλληλα με τους Yogurt Maybe, στους Crashes και στους Τρυποκάρυδους. Ο Θοδωρής τον αντιμετωπίζει κάποιες φορές σαν τον μικρό του αδερφό, του βγαίνει η τάση να τον φροντίσει. Είναι το πιο ατίθασο μέλος της μπάντας και κερδίζεις δύσκολα τον σεβασμό του. Ο Νικόλας περιέγραψε μια σκηνή με τον Αναστάση, όπου, στο πρώτο τους live, στο αγαπημένο του κομμάτι, στο αγαπημένο του σημείο, ο Αναστάσης γύρισε και τον κοίταξε. Αυτή η σκηνή αποτελεί ένα από τα highlights της ζωής του.



Ο Θοδωρής αποτελεί για τα υπόλοιπα μέλη στην μπάντα μια big brother φιγούρα. Δεν αντιμετωπίζει τα ως τα skills που διαθέτουν, αλλά αντιλαμβάνεται το καθένα από αυτά σαν οντότητα. Ο Κώστας, μιλώντας για τον Θοδωρή, λέει πως τον κάνει να νιώθει καλά με το γεγονός ότι γίνεται καλύτερος και πως είναι ο πιο καλλιτεχνικός άνθρωπος που έχει γνωρίσει.


Η απάντηση στην ερώτηση «Πώς ζει κάποιος που στηρίζεται οικονομικά στην παρουσία του σε μία μπάντα;» ήταν ομόφωνη και από τα τέσσερα μέλη. «Το να είσαι full time ντράμερ σε μια μπάντα δεν σε ζει», μου απαντά ο Νικόλας. «Μπορεί να σε ζήσει αυτό, αλλά μπορεί να σε ζήσει με τον τρόπο του ότι έχω κάποια σχήματα, παράλληλα, με αυτά τα σχήματα, κάνω κάποια sessions, παράλληλα είμαι και μουσικός παραγωγός, οπότε παίρνω κάτι και από εκεί.

Σαν μουσικός, γενικά, μπορείς να ζήσεις, εννοείται, και υπάρχουν πολλοί επαγγελματίες που το κάνουν» συμπληρώνει ο Αναστάσης.Στις 27 Απριλίου, οι Yogurt Maybe δημοσίευσαν το ep τους, το οποίο περιλαμβάνει πέντε κομμάτια. Οι μουσικές επιρροές τους ήταν ένα blend συγκροτημάτων και ήχων, όπως οι Tame Impala, Delta Sleep, Sticky Fingers, Arcade Fire, ενώ αισθάνονται πως ο ήχος τους βγάζει, πιο γενικά, ένα londonish στυλ.

Αν ήταν μέρος το ep αυτό, για τον Κώστα θα ήταν η Αθήνα, για τον Νικόλα ένα ξύλινο σπίτι στο βουνό, για τον Θοδωρή ένα πάρκο στη Γερμανία, ενώ για τον Αναστάση θα ήταν ένα πρόσωπο.



Πέραν του ep, οι Yogurt Maybe πρόσφατα δημοσίευσαν το νέο τους κομμάτι, Q days,  μαζί με το video clip του.



Το απόγευμά μας εκείνο έληξε σε ένα όμορφο βράδυ, με τους ήχους της πόλης να μην καταλήγουν, εν τέλει, καθόλου ενοχλητικοί.

Ευχαριστούμε τους Yogurt Maybe που μπορείτε να βρείτε στο Spotify, Bandcamp και Instagram

συνέντευξη της Θέμιδας

φιλμ της Ράνιας Ζώκου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *