ΠΡΟΣΩΠΑ

Ποιοί είναι οι Computer;

Λίγες μέρες μετά τη λήξη της απαγόρευσης κυκλοφορίας στην ποστ-αποκαλύπτικ Αθήνα, η ώρα είναι 21:15 και εγώ βαδίζω γρήγορα την Πανεπιστημίου. Είναι απ’τα πρώτα ζεστά βράδια της χρονιάς, όλα τα μπαρ είναι κλειστά και έχω αργήσει να βρω τον Άγγελο και τον Γιώργο  που με περιμένουν, για να δώσουν την πρώτη τους συνέντευξη ως The Computer στο AUX Studiο. Το σκηνικό του υπόγειου στούντιο στη Ζωοδόχου Πηγής, στο κέντρο του κέντρου της Αθήνας, με τη μεγάλη αναλογική κονσόλα γεμάτη αμέτρητους διακόπτες και φωτάκια, θα μπορούσε αυτό καθαυτό να εκπέμπει το “I am the same thing I was”, το πρώτο σινγκλ που κυκλοφόρησαν το 2019. Τον Ιούνιο του 2020 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους EP “Human Context” που μπορείτε να ακούσετε εδώ.

 

 

Α: «Παίζουμε μαζί [με τον Γιώργο] από το 2017 και πέρυσι κυκλοφορήσαμε το πρώτο μας κομμάτι. Μέχρι τότε ηχογραφούσαμε και παίζαμε, αλλά ουσιαστικά ψάχναμε την ταυτότητά μας. Εγώ είμαι πολύ συγκρατημένος ως προς το τι θα κυκλοφορήσει εν τέλει και γι’αυτό το αργήσαμε τόσο.»

Γ: «Tο κυκλοφορήσαμε ανεπίσημα, δεν υπήρχε στόχος. Γράψαμε ένα κομμάτι, για να κάνουμε ένα πρώτο βήμα, να πάρουμε μια ροή.»

Απ’αυτό το κομμάτι έμαθα κι εγώ τους The Computer και θυμάμαι να το ανεβάζω στο Facebook και να σκέφτομαι «ακραίο που αυτός ο ήχος βγαίνει απ’την Αθήνα». Για καλή τους (και σε καμία περίπτωση αποκλειστικά) τύχη τον ήχο αυτόν έμαθε σταδιακά κι άλλος κόσμος μέσα από την λίστα Α Τ Η Ε Ν Σ στο Κασετόφωνο και έτσι πρόσφατα άκουγα τους κορεσμένους κόσμους των αγοριών πίνοντας την μπύρα μου στο Σέλας.  



«Έχουμε να κοινωνικοποιηθούμε κάνα δίμηνο, έχουμε χαζέψει εντελώς, βλεπόμαστε μόνο μεταξύ μας κάθε μέρα για τα κομμάτια.» είναι το πρώτο πράγμα που είπε ο Γιώργος, πριν αρχίσω να τους βομβαρδίζω με ερωτήσεις και να τους διακόπτω στα μισά κάθε πρότασης. Η πανδημία, όμως, πέρα απ’το να ελαττώσει αμυδρά τα επικοινωνιακά του skills, τον ανάγκασε να στέλνει 4 στο 13033, για να κλείνεται με τις ώρες στο αυτοσχέδιο studio στην ταράτσα του Άγγελου. Εκεί ηχογράφησαν με όσα μέσα είχαν το EP, για να καταφέρουν να το κυκλοφορήσουν, όταν σχεδίαζαν αρχικά.

Γ: «Θέλαμε να υπάρχει μια αμεσότητα με το πότε γράφτηκαν τα κομμάτια, γιατί κάποια έχουν ήδη γραφτεί από το προηγούμενο καλοκαίρι. Ούτως ή άλλως, ο Άγγελος, επειδή ασχολείται με την παραγωγή και μετουσιώνει την ιδέα που έχουμε συνθετικά σε ένα κομμάτι, δεν σταμάτησε να δουλεύει.»


Α: «Πριν την καραντίνα, στην διάρκεια της καραντίνας, μετά, εγώ, όποτε είμαι στο σπίτι, αυτό κάνω. Από κει που είχα κάποιες αποσπάσεις απ’τη μουσική λόγω κοινωνικής ζωής, μέσα στην καραντίνα δεν έκανα κάτι άλλο. Κυριολεκτικά έκαψα (γέλια). Έτσι τα πράγματα πήγαν πολύ πιο γρήγορα.»

Αντικειμενικά, βέβαια, η καραντίνα κάθε άλλο πάρα ευεργετική είναι προς την μουσική σκηνή. Ο λόγος που λειτούργησε υπέρ τους έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν βασίζονται στα live (in fact δεν έχουν κάνει κανένα ως τώρα) αλλά κυρίως στη σύνθεση και την παραγωγή της μουσικής τους που εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από- το μαντέψατε- υπολογιστή:

Α: «Είμαστε δύο άτομα που ξέρουμε ο καθένας διάφορα όργανα και ουσιαστικά συνθέτουμε και κάνουμε παραγωγή. Δηλαδή, θα τζαμάρουμε, θα πιάσουμε τις κιθάρες, θα πειραματιστούμε live, αλλά μπορούμε να γράψουμε μια μουσική που θα είναι όλη στον υπολογιστή, όλα θα έχουν μια ηλεκτρονική χροιά.»

Γ: «H σχέση σ’αυτό το project είναι συμβιωτική. Είναι ουσιαστικά σαν να είμαστε ένας. Οι αποφάσεις παίρνονται όλες από κοινού.»

Α:«Ίσως λόγω δικής μου ιδιοσυγκρασίας, πόλης, χώρας είναι πολύ δύσκολο να βρεις κάποιον να ταιριάζετε μουσικά, αισθητικά, από άποψη κουλτούρας μέχρι και ιδεολογικά. Όλα αυτά βγαίνουν προς τα έξω. Με τον Γιώργο, αρχικά, παρέα κάναμε.»

Γ: «Δηλαδή έγινε οργανικά όλο αυτό, ακούγαμε την ίδια μουσική, δείχναμε τι έγραφε ο ένας στον άλλον. Αυτό παίζει μεγάλο ρόλο· να έχεις δηλαδή ένα άτομο που δεν τον βλέπεις απλά σαν συνεργάτη.»

Η αρχική ιδέα πίσω από το να βρεθώ με τα παιδιά ήταν να μου μιλήσουν πιο πολύ για τη μουσική που ακούνε παρά για τη μουσική που φτιάχνουν, αλλά το θεώρησα ηλίθιο στην πορεία. Είναι σημαντικό εγχειρήματα που έχουν ουσία να βρίσκουν το χώρο τους στο λόγο, κι ας έχουν καταλήξει να τον διαβάζουν όλο και λιγότεροι. Παρ’όλα αυτά δεν σταμάτησε να με ιντριγκάρει το τι παίζει στα ακουστικά τους, με τι διασκεδάζουν και με τι νοσταλγούν τα αγόρια πίσω από τον υπολογιστή (πόσα κακά puns θα κάνω).

Ποιο κομμάτι ανακάλυψες στην καραντίνα;

Γ: «Ξανα-ανακάλυψα το Gamesofluck από Parcels, που είναι λίγο στην φάση Daft Punk, το λίγο έτσι πιο upbeat που είχα ανάγκη.»

Α: «Το Andromeda από Weyes Blood» (insert πολλές προσπάθειες να μου κάνουν spell το όνομα της)

 

Ποιό κομμάτι είναι ultimate guilty pleasure;

Γ: «Lil Uzi ρε φίλε θα ‘βαζα. Το ντρέπομαι λίγο, μπορώ να πω. You Better Move, Lil Uzi Vert , λοιπόν, αλλά, αν μπει στη λίστα, θα την τινάξει στον αέρα.»

Α: (το σκέφτηκε πολύ, είπε Playboi Carti, άλλαξε γνώμη είπε What Makes You Beautiful των One Direction)

 

Αν σου έλεγαν ότι μπορείς να κάνεις σεξ μόνο με ένα τραγούδι για την υπόλοιπή σου ζωή, ποιό θα ήταν;

Γ: «Εδώ σκεφτόμουν, αρχικά, Make It Wit Chu, αλλά θα πω Beach House. Το Master Of None ή το Gila. Θα πω Master Of None. Είναι πιο υποτονικό, φτιάχνει ατμόσφαιρα. Δεν είναι σαν το Make It Wit Chu που έχει το στίχο και τη φωνή του Josh Homme, που έχει έτσι αυτό το κάτι.»

Α: «Το New Person, Same Old Mistakes. Μου βγάζει φουλ τέτοιου είδους ατμόσφαιρα, παρόλο που δεν έχει τόσο σχέση ο στίχος.»

Ποιό κομμάτι είναι καταλυτικό για τη δική σας μουσική;

Γ: «Θα πω Little Dark Age από MGMT.»

A: «Εγώ θα πω Daft Punk, Veridis Quo

 

Ποιό τραγούδι δεν κάνεις ποτέ σκιπ;

Γ: «Με δυσκολεύει πολύ αυτή η ερώτηση, γιατί είναι πολλά τα κομμάτια. Αλλά, αν είναι ένα που παίζει να μην έχω κάνει σκιπ ποτέ, δηλαδή και να με παίρνουν τηλέφωνο δεν θα το σηκώσω με τίποτα, αυτό είναι το Exit Music των Radiohead. Έχει ένα χτίσιμο σαν κομμάτι και εκεί που λύνεται το χτίσιμο δεν μπορώ να μην το ακούσω, για να μιλήσω στο τηλέφωνο ή να κάνω οτιδήποτε άλλο. Δεν είναι καν μεγάλο. Απλά κάθε φορά θέλω να το ακούω όλο.»

A:  «Για μένα είναι το WEIGHT OFF των KAYTRANADA και BADBADNOTGOOD. Άμα μπει, πρέπει να ακούσω αυτό το bassline, είναι τόσο καλό, που δεν γίνεται να μην το ακούσω.»

 

Ποιο κομμάτι κουβαλάει όλο το τελευταίο καλοκαίρι;

Γ: «Είμαι μεταξύ James Blake και Tame Impala, αλλά ναι θα πω Yes I’m Changing

Α: «Εγώ θα έλεγα κάποιο κομμάτι  απ’τα πανηγύρια της Ικαρίας, αλλά καλύτερα Maybe You’re The Reason από Japanese House

Ποιό είναι το κομμάτι που έχεις απολαύσει πιο πολύ live;

Γ: «Cure θα πω. Disintegration. Κομματάρα. Πραγματικά δεν μπορώ να το εξηγήσω. Είχε κάτσει και στη φάση που είχαμε πάει στο Primavera που είχαμε ακούσει απίστευτα κομμάτια. Αλλά, Cure live είναι μια εμπειρία που ξεπερνάει το να ακούσεις μια καλή μουσική live. Όλο το performance, τα φώτα, η αισθητική, οι μελωδίες σού σκάνε ένα υπέροχο συναίσθημα.»

Α:  «Who Dat Boy – Tyler, The Creator στη Βαρκελώνη. Τι να πω; Mosh pit, χαμός, ακραίο.» (όχι δεν ζηλεύω)

 

Ποιό κομμάτι δεν γίνεται να μην σου φτιάξει τη διάθεση;

Γ: «Les Cactus από The Last Shadow Puppets. Είναι κομματάρα. Είναι και το βίντεο κλιπ ακραίο, είναι όλο.»

Α:« Real Love Baby από Father John Misty. Δεν γίνεται λίστα χωρίς Father John.»

 

Ποιό κομμάτι ακούς όταν είσαι χάλια για να γίνεις χειρότερα;

Γ: «Ντάξει εγώ θα πω I Know It’s Over από Smiths γιατί είναι ορισμός αυτού του feeling. Δηλαδή είναι βαρύ δεν το ακούς συχνά αλλά αν είσαι σε τέτοιο μουντ είναι κατάλληλο.»

A:«Cómo Me Quieres από Khruangbin. Για μένα πολλές φορές σου κάνει συναισθηματικό trigger κάτι που δεν είναι το κλισέ “κατάθλιψη” πχ Radiohead. Μπορεί να είναι απλά ένα κομμάτι που έχει μια μελωδία που εμένα ειδικά με κάνει να νιώθω έτσι.»

 

Ποιο κομμάτι σου θυμίζει τον πρώτο σου έρωτα;

Γ: «Δύσκολη ερώτηση κι αυτή. Πρέπει να σκεφτώ πολύ πίσω, για να βρω πραγματικό πρώτο έρωτα. Βασικά, ο συνδυασμός πρώτου και έρωτα είναι δύσκολος. Θα πω, όμως, Fake Plastic Trees, Radiohead. Eιδικά το τελευταίο δίστιχο τα λέει όλα γι’ αυτό το κομμάτι.»

Α: «Εγώ πάω σε teenage vibes, σε My Chemical Romance, I Don’t Love You. Ξεκάθαρα κομματάρα. Δεν ξέρω αν ταιριάζει, αλλά έχει αυτό το bitterness που σου αφήνει ο πρώτος έρωτας.»

Τα παιδιά απαντήσαν και σ’άλλες ερωτήσεις και τις απαντήσεις τους μπορείτε να βρείτε στις πλέηλιστ που ακολουθούν:

Ευχαριστούμε τον Άγγελο και τον Γιώργο για τη συνέντευξή που βρίσκετε ως The Computer στο Spotify, στο Instagram και το Facebook.

συνέντευξη και φωτογραφίες της Ράνιας Ζώκου

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *