Ίλιγγος ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

καθόλου πλάκα

Η λίστα έχει ακόμη έξι τραγούδια
για να τελειώσει. 

Θ’ ανεβώ τρέχοντας τους ορόφους
για το διαμέρισμά σου
κάνοντας κουτσό στο ‘να πόδι
θα διασκεδάσω τα δαχτυλάκια σου
με τρυφερά γελάκια
θα πιάσω τον ίλιγγο απ’ τον λαιμό
και θα τον στύψω στο ποτήρι σου
θα ανοίξω τέρμα τις πόρτες
να πνίξει το σαλόνι σου
η σκόνη της άδειας πόλης

Η ακαταστασία του κόσμου μ’ αρέσει
γιατί μπορώ και κάπου κρύβομαι
εσύ εδώ ούτε ένα σκονισμένο ράφι
τίποτα να υπεκφύγω.
Πώς μπορείς να με ξεμπροστιάζεις έτσι;
μπαίνοντας θέλεις
μαζί με τα παπούτσια μου
να βγάλω και το δέρμα μου
να μπορείς να το πετάξεις 
στην κρεμάστρα των ξένων.
Να ξέρεις πως η αστραφτερή μπανιέρα σου
δεν έχει καθόλου πλάκα

έτσι όπως με τυφλώνει 
σαν καλογυαλισμένος θάνατος. 
Άμα είναι να το λήξουμε 
ανέβασέ με στο φωτιστικό
να εξαϋλωθώ
είναι κάπως πιο κοντά στα γούστα μου
η λάμπα έχει μόνο το τσιρ τσιρ
και τη σιωπή ιχθύος
Ένα πάτημα του διακόπτη
η διαφορά ανάμεσα στο σου ανήκω
και στο ανήκω μαζί σου.
Ανάβεις το φως
κοίτα να δεις που δεν το περίμενα.
Στρώνω τα μαλλιά μου
σκουπίζω το ιδρωμένο μέτωπο
η λίστα έχει ακόμη έξι τραγούδια
για να τελειώσει.
Να φύγω τώρα.
αλλά
Πού θα βρω ταξί τέτοια ώρα,
ρε πούστη μου;

ποίημα της Κιού
άρτγουορκ της Μαρτζ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *