ΠΡΟΣΩΠΑ

Fridays for Future: Πέντε Κορίτσια στην Αθήνα Διαμαρτύρονται για το Περιβάλλον

Σκεπτόμενος πώς να προλογίσω τη συνέντευξη με τα κορίτσια του Fridays for Future (Παρασκευές για το Μέλλον) για την Αθήνα, την Αριάδνη (@ariadnepapatheodorou), την Aurora (@aurora.ptz), την Ίλυα (@ilya.dervou) την Κλάρα (@tooblakk) και τη Μαρία (@mriapa) (με αλφαβητική σειρά), σκέφτηκα ότι δεν χρειάζεται να εξηγήσω τι είναι το FFF (υπάρχει λήμμα στη Wikipedia, υπάρχει η σελίδα τους για όλο τον κόσμο και για την Ελλάδα και υπάρχουν και τα 72 εκατομμύρια αποτελέσματα που εμφανίζονται στην αναζήτηση για την Greta Thunberg). Αντ’ αυτού αποφάσισα ότι καλύτερο είναι εισαγωγικά να μιλήσω για τους λόγους που ζήτησα στα κορίτσια να μου απαντήσουν σε αυτές τις ερωτήσεις:

α) θαυμάζω το πώς ο ακτιβισμός είναι κομμάτι της καθημερινότητας τους στην ηλικία την οποία βρίσκονται (με τον μέσο όρο ηλικίας των κοριτσιών να είναι κάτω του 17), τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να συζητούν περίπλοκες έννοιες και να έχουν ορισμένες απαιτήσεις που απευθύνουν σε πολιτικά πρόσωπα και το πώς αυτο-οργανώνονται και δημιουργούν έναν ασφαλή χώρο (safe space) έκφρασης, πλαισίωσης και διοχέτευσης συναισθημάτων

β) το eco-anxiety το οποίο νιώθω (οικο-άγχος ίσως, ορισμένο από την Αμερικανική Ένωση Ψυχολόγων ως την κατάσταση φόβου που προκαλείται από τη χρόνια-διαρκή ανησυχία για την περιβαλλοντική καταστροφή) με στρέφει διαρκώς προς άτομα που ενεργά παίρνουν μέρος στην προστασία του πλανήτη και με κάνει να θέλω να εμπλέκομαι σε συζητήσεις μαζί τους ως τελετουργία αγχολυτική και ως έμπνευση και κίνητρο, για να κάνω και εγώ πράγματα.

H Mαρία, η Κλάρα, η Ίλυα, η Aurora και η Αριάδνη (σε αντίστροφη αλφαβητική σειρά) είναι το Fridays for Future Greece (@fridaysforfuture.gr) για την Αθήνα. Την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου συνδιοργανώνουν το
Fashion Show against Fast Fashion! (Επίδειξη μόδας ενάντια στη γρήγορη μόδα!). 

ΜΑΡΙΑ

Ποιο είναι το πιο δυνατό συναίσθημα που σου προκαλεί η κλιματική αλλαγή;
Τρελή απογοήτευση. Το πρώτο review που έχει βγει για την κλιματική αλλαγή ήταν στα τέλη του 19ου αιώνα (δες εδώ). Κι απλά, από τότε έχουν περάσει πάνω από 120 χρόνια και είναι τρελό που η ανθρωπότητα, παρά τα συμπεράσματα από την πρώτη κιόλας έρευνα ότι το κλίμα θα γίνει πιο ζεστό και θα αλλάξει σε βαθμό που δεν θα μπορούμε να ασχοληθούμε με πράγματα όπως η καλλιέργεια γης και πολύ βασικές εργασίες για την επιβίωση και παρά το ότι από τότε έχουν δημοσιευτεί 5000 papers, όχι μόνο εξηγώντας ποιο είναι το θέμα, αλλά δίνοντας και λύσεις, εμείς ως ανθρωπότητα όχι μόνο δεν έχουμε καταφέρει να κάνουμε κάτι για αυτό, αλλά συγκεκριμένοι παραγωγοί, πολιτικοί απλά κάθονται και το αρνούνται και κάνουν ακριβώς το αντίθετο από το να βοηθήσουν αυτή την κατάσταση. Κι έτσι, φτάνουμε σε ένα σημείο, όπου πρέπει εμείς να κάνουμε κοπάνα από το σχολείο και να επιμένουμε για κάτι το οποίο είναι αυτονόητο.

Τι σε κάνει να νιώθεις δυνατή; 
Το να κρατάω την ντουντούκα και να φωνάζω ένα σύνθημα και να επαναλαμβάνουν 3000 άτομα αυτό το σύνθημα που έχω εγώ φωνάξει. Ή ακόμα κι αν δεν είναι 3000 άτομα και εγώ δεν φωνάζω μέσα από μία ντουντούκα, μέχρι και το να φωνάζω μόνη μου με 50 άτομα στη Βουλή «ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ» και τους βλέπω να βγαίνουνε και να με ακούνε.

Τι σε κάνει να νιώθεις αδύναμη;
Είναι πάρα πολλά τα πράγματα τα οποία με κάνουν να νιώθω αδύναμη. Μπορεί να γίνει ένα strike και να μην μου αρέσει το μαλλί μου και να κάθομαι πέντε ώρες και να μην μπορώ να λειτουργήσω. Μπορεί, δηλαδή, σίγουρα να είναι κάτι τέτοιο γελοίο, αλλά και κάτι μεγαλύτερο, όπως το γεγονός ότι μας κοροϊδεύουν ώρες ώρες. Ή το ότι παρόλο που φωνάζω και με ακούν, μετά δεν γίνονται πολλά πράγματα. Αλλά είναι στην προσωπικότητά μου, από όταν ήμουν πολύ μικρή, και για ό,τι κι αν πρόκειται θα βάλω τον εαυτό μου στη θέση να σκεφτεί «Όχι, πιστεύεις σε κάτι και, από τη στιγμή που πιστεύεις σε αυτό, θα κάτσεις και θα ξεπεράσεις αυτό που σε κάνει να νιώθεις αδύναμη, γιατί, αν θέλεις να κάνεις τη διαφορά σε αυτόν τον κόσμο, πρέπει να ξεπεράσεις οτιδήποτε σε κάνει να νιώθεις αδύναμη ή άσχημα. Κάν’ το και μετά μπορείς να κλάψεις όσο θες, αλλά θα το κάνεις!»

Για ποιο πράγμα θέλεις να επαινέσεις τον εαυτό σου;
Θα πω μπράβο στον εαυτό μου μόνο για το γεγονός ότι δεν έχω σταματήσει να κάνω αυτό που κάνω και για το ότι δεν έχω σταματήσει να πιστεύω σε αυτά που πιστεύω, παρόλο που υπάρχει τόσο πολλή αρνητικότητα. Δεν θεωρώ, όμως, ότι έχω φτάσει ακόμα στο τέλος από αυτά που μπορώ να κάνω και ως προς αυτούς που μπορώ να επηρεάσω. Δεν νομίζω ότι έχω δώσει ακόμα το 100% μου.

Τι ήταν στην αρχή για εσένα το Fridays for Future, τι είναι πλέον και τι θα ήθελες να γίνει;
Όντας ένα από τα δύο άτομα που ξεκίνησαν το Fridays for Future στην Ελλάδα, νομίζω ότι στην αρχή για εμένα ήταν μια ευκαιρία να αλλάξω παραπάνω πράγματα από το προσωπικό μου μόνο lifestyle και να επηρεάσω περισσότερο κόσμο από ό,τι τους γύρω μου. Τώρα, πλέον, είναι οικογένεια. Δεν θα αφήσω ποτέ να χαθεί η επαφή με τα κορίτσια και τα άλλα άτομα που σχετίζονται με την ομάδα. Θα σκεφτώ τι θα κάνω το ΣΚ μου και θα ενθουσιαστώ, αν έχουμε και Fridays for Future meeting! Στο μέλλον, ελπίζω ότι το Fridays for Future δεν θα υπάρχει στη μορφή που υπάρχει τώρα- στο πολύ σύντομο μέλλον μάλιστα. Γιατί, αν υπάρχει, σημαίνει ότι δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα πολιτικά. Από εκεί και πέρα, θέλω να συνεχίσει, αλλά θέλω να πάρει μια άλλη μορφή ακτιβισμού. Όχι όπως άλλες οργανώσεις που πρέπει να είσαι ενήλικας και να σου πουν οι γονείς σου OK ή να πρέπει να υπογράψεις ένα χαρτί, για να κάνεις ακτιβισμό, αλλά έναν χώρο για νέους ανθρώπους, παιδιά, στα οποία είναι σημαντικό κάτι, περιβαλλοντικό, κοινωνικό, οτιδήποτε, και όπου άτομα μπορούν να βρεθούν και να κάνουν ωραία πράγματα μαζί. Κάτι που να οργανώνουν μόνα τους νέα παιδιά, γιατί θεωρώ ότι κάτι παρόμοιο δεν υπάρχει στην Ελλάδα ή κάπου αλλού. 


ΚΛΑΡΑ

Ποιο είναι το πιο δυνατό συναίσθημα που σου προκαλεί η κλιματική αλλαγή;
Άγχος και ελπίδα. Αντιφατικό, το ξέρω.  Άγχος σίγουρα, δεν νομίζω να χρειάζεται καν εξήγηση πλέον για αυτό. Υπάρχει μέχρι και όρος, το eco-anxiety, η ασθένεια της γενιάς μου. Ειδικά με την τόσο έντονη ύπαρξη κοινωνικών μέσων δικτύωσης, είναι δύσκολο να πάρεις απόσταση από τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω σου. Κι ας θες να ζήσεις στην αγνοία, δεν μπορείς. Πιστεύω ότι ως έφηβοι τα παίρνουμε κι όλα προσωπικά. Είναι πολύ περίπλοκο. Από την άλλη, επειδή όλα τα ζητήματα γίνονται προσωπικά, υπάρχει ένα κύμα, αν όχι επίγνωσης, ενημερότητας. Αυτό πιστεύω μας παρακινεί, μας φωνάζει μέσω της οθόνης των κινητών μας: «Ξυπνήστε! Κάντε κάτι! Δεν υπάρχει πια περιθώριο, είναι στα χέρια σας!» Η ενθάρρυνση των νέων που βλέπω καθημερινά μπροστά μου, σίγουρα μου δίνει ελπίδα. Οπότε αντί για xanax, ελπίδα!

Τι σε κάνει να νιώθεις δυνατή;

Οι οχτώ ώρες ύπνου μου! Δεν τη βγάζω χωρίς αυτές και δεν νομίζω να καταφέρω και ποτέ να τη βγάλω χωρίς. Για τον ακτιβισμό χρειάζεται και η ανάλογη ξεκούραση.
Οι φρέσκοι χυμοί πορτοκάλι, τα κρύα ντους, οι  LCD Soundsystem και οι φίλοι μου. Πάντα οι φίλοι μου. Τα social media, επίσης, με έναν περίεργο τρόπο. Έχουμε μια σχέση αγάπης-μίσους, αλλά στο τέλος της ημέρας όχι μόνο με ανακουφίζουν, αλλά με κάνουν να αισθάνομαι ορατή, με εμπνέουν, με ενημερώνουν, με μαθαίνουν πράγματα που δεν μαθαίνω οφλάιν.

Τι σε κάνει να νιώθεις αδύναμη;

Το ανοσοποιητικό μου σύστημα που με εμπόδισε από το να παρευρεθώ στην συνέντευξη με τις υπόλοιπες και τον Μαρλένο και είναι ο λόγος που τώρα απαντάω τις ερωτήσεις μόνη μου, στο κρεβάτι μου, παρέα με το βίγκαν παγωτό μου. 

Για ποιο πράγμα θέλεις να επαινέσεις τον εαυτό σου;
Θα ήθελα να επαινέσω τον εαυτό μου για την συνεχή διαδικασία σκέψης που απαιτείται, για να ξεμάθεις πράγματα. Για το ότι μαθαίνω να ξεμαθαίνω σιγά σιγά, που αντέχω το μυαλό μου και τις σκέψεις του και δεν το σταματάω, αν και καμιά φορά θα έπρεπε. Επίσης, για το γεγονός ότι προσπαθώ πάρα μα πάρα πολύ να μην με επηρεάζει το τι θα νομίζουν οι άλλοι για μένα. Δεν θα τα καταφέρω ποτέ ολοκληρωτικά και δεν θα ήθελα να τα καταφέρω ποτέ ολοκληρωτικά, αλλά έχω ως στόχο να μπορέσω να ελευθερώσω τον εαυτό μου από τις προσδοκίες και κρίσεις που προβάλλουν άλλοι επάνω μου. Και, κυρίως, θα έκανα ένα πατ πατ στην πλάτη μου για το γεγονός ότι αναγνωρίζω ότι κανείς δεν θα ελευθερωθεί ποτέ 100 % από την κριτική ματιά των άλλων, αλλά όλοι μπορούμε να προσπαθήσουμε.  Α και που περιόρισα την periplok playlist μου στα 15 τραγούδια, επειδή αρχικά είχε 79, με αποτέλεσμα να μείνει απ’ έξω η φίλη μας η britney.

Τι ήταν στην αρχή για εσένα το Fridays for Future, τι είναι πλέον και τι θα ήθελες να γίνει;
Στην αρχή, μου ήταν κάτι πολύ μακρινό και ουτοπικό: η Greta, η Σουηδία, η δύναμη της συλλογικότητας και των νέων. Πλέον, βλέπω το Fridays for Future με λιγότερο ενθουσιασμό, αλλά όχι με λιγότερη πίστη· ως ένα κίνημα που είχε τα δεκαπέντε δευτερόλεπτα φήμης του, ως κάτι που θα έπρεπε, αν ζούσαμε σ’ έναν πιο δίκαιο κόσμο, να πεθαίνει σιγά σιγά, όχι επειδή δεν μπορεί να καταφέρει πλέον πράγματα, αλλά επειδή η ουσία και αξία τέτοιων μαθητικών κινημάτων παραμένει στο πρώτο επίπεδο στα πολλά στάδια μιας αλλαγής- την ενημέρωση. Κανονικά θα έπρεπε πλέον να έχουν κινητοποιηθεί πολιτικοί. Δεν βλέπουμε κάποια τέτοια ανταπόκριση στην Ελλάδα, οπότε θα χρειαστεί να επιμείνουμε. Και εμείς, όμως, έχουμε κουραστεί.

Οπότε, στο μέλλον θα ήθελα να βρούμε καινούρια ενέργεια (και μεταφορικά και κυριολεκτικά, χα!) για να φανεί ένας πιο δυναμικός, έως και επιθετικός, χαρακτήρας του Friday’s for Future, που υπάρχει ανάμεσα στα μέλη της, αλλά δεν τα έχει καταφέρει απαραίτητα προς τα έξω. Θέλω το Fridays for Future να γίνει πολιτικό, αλλά όχι πολιτικοποιημένο. Πολιτικό, με την έννοια ότι η κλιματική κρίση είναι ένα εν γένει πολιτικό πρόβλημα και δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τον πολιτικό χαρακτήρα της.  Θα ήθελα κυρίως να μας πάρει το ελληνικό κοινό πιο σοβαρά. Θέλω να δουλέψουμε καλύτερα μαζί ως ομάδα, πιο οργανωμένα, με ανανεωμένους στόχους, για να μας δουν, αλλά κυρίως να μας ακούσουν.

ΙΛΥΑ

Ποιο είναι το πιο δυνατό συναίσθημα που σου προκαλεί η κλιματική αλλαγή; 
Πιστεύω το δυνατότερο συναίσθημα είναι το άγχος. Γενικά, το climate anxiety- it’s real! Άγχος και θυμός, επειδή κάνουμε αρκετές προσπάθειες, οι οποίες σίγουρα έχουν πετύχει, ειδικά στην Αθήνα, αλλά πηγαίνοντας σε δημόσιο σχολείο, όπου γενικά δεν υπάρχει τόση ανταπόκριση, με νευριάζει πάρα πολύ που δεν τους νοιάζει καθόλου και οι περισσότεροι με κοροϊδεύουν. Όχι τόσο το ότι κοροϊδεύουν εμένα, αλλά που κοροϊδεύουν όλο το θέμα και ασχολούνται λες και πρόκειται για conspiracy theory και όχι για αλήθεια. Και φαίνεται λες και είναι κάποια άποψη, αν πιστεύεις ή όχι στην κλιματική αλλαγή, σαν να πρόκειται για θρησκεία ή κάτι τέτοιο.

Τι σε κάνει να νιώθεις δυνατή;
Η ασφάλεια που υπάρχει γύρω από το Fridays for Future. Είναι μια πολύ καλή ομάδα με καλούς φίλους. Είναι ένα safe place με άτομα που με καταλαβαίνουν και από τα οποία έχω μάθει πάρα πολλά πράγματα και έχω εξελιχθεί με όλο αυτό, γιατί ξεκίνησα όταν ήμουν δεκατρία. Κι αν με συγκρίνω μέχρι και με τώρα στα δεκαπέντε, πιστεύω ότι έχω αλλάξει πάρα πολύ.

Τι σε κάνει να νιώθεις αδύναμη;
Δεν αφορά στο προσωπικό κομμάτι τόσο. Πιστεύω ότι δεν είμαι αρκετά ανεξάρτητη μέσα στο κίνημα. Πολλές φορές βλέπω ότι υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν μπορώ να αναλάβω και για τα οποία χρειάζομαι βοήθεια. Το να δουλεύω ομαδικά μου είναι μία πολύ καινούργια εμπειρία, γιατί δεν είχα συνηθίσει να είμαι σε ένα τόσο κοινωνικό περιβάλλον με τόσα άτομα. Πιστεύω απλά ότι δεν έχω αναπτύξει ακόμα την ικανότητα αυτή.

Για ποιο πράγμα θέλεις να επαινέσεις τον εαυτό σου;
Δεν πιστεύω ότι έχουμε ολοκληρώσει ακόμα τον στόχο μας, αλλά σε προσωπικό επίπεδο θα ήθελα να μου πω μπράβο που μπόρεσα και ανοίχτηκα ψυχολογικά και εκφράστηκα πιο πολύ.

Τι ήταν στην αρχή για εσένα το Fridays for Future, τι είναι πλέον και τι θα ήθελες να γίνει;
Όταν πρωτομπήκα, ήθελα να συνεισφέρω πολύ και ειλικρινά νιώθω ότι έχω ακόμα το ίδιο πάθος, δεν πιστεύω ότι έχει αλλάξει. Μπορεί, βέβαια, να είναι και περισσότερο, τώρα που δουλεύω σε αυτό εσωτερικά. Νομίζω από πάντα το έπαιρνα στα σοβαρά, επειδή θέλω να βοηθήσω και να δουλέψω. Πιστεύω, επίσης, πάντα θα υπάρχουν καινούργια άτομα να το αναλάβουν και να θέλουν να συμβάλλουν, δίχως να έχει σημασία ποιος το ξεκίνησε, αλλά το ποιος θέλει να είναι ενεργός. Μακάρι να μη χρειαζόταν να το κάνουμε, γιατί μακάρι να μην υπήρχε αυτό το πρόβλημα. Και επειδή ξέρω πολλά παιδιά που θέλουν να έρχονται στις πορείες, αλλά δεν τα αφήνουν οι γονείς τους, επειδή φοβούνται, εγώ ήρθα τυχαία και δεν περίμενα να μπλεχτώ τόσο και είμαι ευγνώμων που οι γονείς μου με αφήνουν να το κάνω. Πιστεύω ότι είναι,  λοιπόν, και πρέπει να είναι ένα safe place για όλα τα παιδιά. Και ακόμα κι αν δεν κρατήσει για πάντα και αν δεν είμαστε εμείς μέσα σε αυτό, θα είναι μια ανάμνηση. 

ΑURORA

Ποιο είναι το πιο δυνατό συναίσθημα που σου προκαλεί η κλιματική αλλαγή;
Νομίζω ότι γενικά νιώθω θυμό, πολύ. Βλέποντας καθημερινά πολύ άσχημα πράγματα που γίνονται και ότι οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο δεν έχουν κάνει ιδιαίτερα βήματα, έχω θυμό, επειδή ο πλανήτης μας είναι για όλες τις υπόλοιπες γενιές και όχι μόνο για αυτούς που κυβερνάνε τώρα. Πρέπει να σκεφτόμαστε μακροπρόθεσμα. Αλλά, έχω και ελπίδα ταυτόχρονα, η οποία έρχεται με το να βλέπω τόσα πολλά άτομα τα οποία έρχονται στην πορεία και να βλέπω άτομα τα οποία έρχονται και μου λένε πήρα ένα hydroflask ας πούμε ή διαβάζω CNN Climate και ενημερώνομαι πιο πολύ. Μικρά πράγματα που μου δίνουν ελπίδα.

Τι σε κάνει να νιώθεις δυνατή;
Γενικά, νιώθω πολύ climate anxiety και το να είμαι στο Fridays for Future μου δίνει πολλή δύναμη, επειδή ξέρω ότι με αυτό, μαζί με άτομα που νιώθουν τα ίδια με εμένα και με υποστηρίζουν, μπορούμε να κάνουμε αλλαγές, μεγάλες αλλαγές. Και το έχω δει στα climate strikes, το έχω δει σε όλα τα πράγματα που έχουμε οργανώσει. Και είναι τέτοια πράγματα που νομίζω ότι μου δίνουν δύναμη.

Τι σε κάνει να νιώθεις αδύναμη;
Σε ένα strike στο οποίο είχαμε πάει είχαμε βρει άτομα μεγαλύτερης ηλικίας τα οποία λέγανε “Climate change is a hoax” και είναι άτομα σαν αυτά. Με εμποδίζει πιο πολύ, βέβαια, όταν είναι κάτι προσωπικό· ένα παιδί που ξέρω από όταν ήμασταν πολύ πιο μικρά μου έστειλε ολόκληρη έκθεση, για να μου πει ότι κάνουμε λάθος και η κλιματική αλλαγή δεν είναι αληθινή, δεν φταίμε εμείς. Και θεωρώ ότι δεν μπορείς να λες τέτοια πράγματα, όταν έχεις το internet. Νομίζω, ίσως, το χειρότερο πάνω από όλα είναι, όταν βλέπω άτομα που γνωρίζω πολύ προσωπικά να έχουν απόψεις εναντίον μας, αλλά, από την άλλη, και όταν νιώθω ότι δεν μπορώ να δίνω τόσο χρόνο στο Fridays for Future όσο θα ήθελα, επειδή έχω σχολείο και άλλα πράγματα.

Για ποιο πράγμα θέλεις να επαινέσεις τον εαυτό σου;
Υπάρχουν πολλά εμπόδια, αλλά το σημαντικό είναι να είμαστε δυνατοί και να συνεχίζουμε να προχωράμε. Και θα έλεγα μπράβο που δεν σταματάμε να προσπαθούμε. Βλέποντας πίσω στο παρελθόν μου, θα δω σίγουρα ότι υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που θα μπορούσα να είχα κάνει καλύτερα. Αλλά μετά από ένα σημείο, πρέπει να αναγνωρίζεις κάποια πράγματα τα οποία έχεις πετύχει και να τα χρησιμοποιείς με θετικό και δημιουργικό τρόπο, αντί να σκέφτεσαι ότι τώρα μπορείς να χαλαρώσεις. Βέβαια, πάρε τον χρόνο ξεκούρασης που σου αξίζει, αλλά επίσης χρησιμοποίησε όσα έχεις καταφέρει ως έμπνευση και κίνητρο to keep going. Είσαι εδώ και παλιά ήσουν εκεί και τώρα μπορείς να κάνεις ακόμα παραπάνω.

Τι ήταν στην αρχή για εσένα το Fridays for Future, τι είναι πλέον και τι θα ήθελες να γίνει;
Στην αρχή, θυμάμαι ότι ήξερα για το Fridays for Future σε όλο τον κόσμο και είχα μπει πολύ νωρίς στο γκρουπ εδώ. Δεν ήξερα πάρα πολλά πράγματα τότε. Πλέον είναι και για εμένα μια οικογένεια και είμαι περήφανη για αυτά που έχουμε κάνει και πιστεύω ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα πράγματα. Θα είμαι πάντα στο γκρουπ και θα συνεισφέρω, αλλά νιώθω το άγχος ότι δεν θα μπορώ πάντα να είμαι εδώ, γιατί θέλω πραγματικά να κάνω πιο πολλά. Στο μέλλον, ελπίζω να μην χρειάζεται πλέον το FFF στη μορφή που βρίσκεται και να εξελιχθεί σε κάτι άλλο.

ΑΡΙΑΔΝΗ

Ποιο είναι το πιο δυνατό συναίσθημα που σου προκαλεί η κλιματική αλλαγή;
Δεν είναι ένα πράγμα, νιώθω πάρα πολλά συναισθήματα μαζί. Απογοήτευση, που είναι ίσως το πιο δυνατό. Νιώθω άγχος, νιώθω λύπη, αλλά, ταυτόχρονα, όταν βλέπω τα παιδιά στους δρόμους, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά γενικά τα παιδιά τα οποία γνωρίζω σε όλο τον κόσμο να κάνουν πορείες, να οργανώνουν πράγματα, να παλεύουν για το μέλλον  τους, νιώθω πολύ χαρούμενη και νιώθω ελπίδα και ότι μπορεί να καταφέρουμε να αλλάξουμε κάτι μεγαλύτερο, ως μια ολόκληρη κοινωνία.

Τι σε κάνει να νιώθεις δυνατή;

Πρώτα από όλα, το να βλέπω τις συνδιοργανώτριές μου να φωνάζουν και να βλέπω το πάθος τους. Αλλά, ταυτόχρονα, πιο πολύ οι μικρές αλλαγές που κάνουν οι συνάνθρωποί μας, οι οποίοι δεν ασχολούνται και πάρα πολύ με το κλίμα. Για παράδειγμα, έχω έναν συμμαθητή που εδώ και ένα χρόνο που ασχολούμαι πιο εντατικά όλη την ώρα με κορόιδευε και μου έκανε πλάκα με πλαστικά μπουκάλια και τέτοια. Και τον Σεπτέμβρη στην πορεία μας τον είδα ξαφνικά μπροστά μου. Και τον ρώτησα και μου είπε «το σκεφτόμουν στο διάλειμμα και είπα ότι, αν δεν έρθω, είμαι εγωιστής» και «όλα αυτά που λες είναι σωστά» και «πρέπει να αρχίσω κι εγώ να κάνω πράγματα». Αυτό μου δίνει δύναμη, το να βλέπω τα άτομα να αλλάζουν και να μεταμορφώνονται σε άτομα που ζουν πιο φιλικά προς το περιβάλλον και το να μαθαίνω κι από αυτά τα άτομα.

Τι σε κάνει να νιώθεις αδύναμη;
Δεν αφήνω τα άτομα γύρω μου όταν λένε κακά πράγματα να με επηρεάζουν. Μπορεί να μας κάνουν να νιώθουμε δίχως δύναμη, αλλά ταυτόχρονα αυτό μας δυναμώνει και πιστεύω ότι αυτή μπορεί να είναι μια μεγάλη πηγή δύναμης, για εμένα προσωπικά και πιστεύω και για το κίνημα, γιατί αλλιώς δεν θα είχε μεγαλώσει τόσο. Δεν ξέρω, όμως, τι με κάνει αδύναμη, γιατί δεν αφήνω κάτι να με ακουμπήσει σε όλη την ζωή μου, γενικά, γιατί πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε κάποιες ιδιαιτερότητες- μπορεί να έχουμε περάσει bullying για τον οποιοδήποτε λόγο- αλλά πιστεύω ότι όλα αυτά, αν και μας κοροϊδεύουν όταν είμαστε έφηβοι ή παιδιά, αποτελούν δύναμη και πάντα ήταν. Δύναμη που πρέπει να βγάλουμε από μέσα μας, γιατί υπάρχει στον καθένα από εμάς.

Για ποιο πράγμα θέλεις να επαινέσεις τον εαυτό σου;
Εγώ δεν μπορώ να πω μπράβο σε εμένα. Θα πω μπράβο στα κορίτσια, αλλά θεωρώ ότι από τη στιγμή που δεν έχω φτάσει στον στόχο μου δεν θα δεχτώ μπράβο ακόμα, γιατί οι στόχοι που έχω είναι πολλοί και δεν θέλω να αφήνω τον εαυτό μου να χαλαρώνει.

Τι ήταν στην αρχή για εσένα το Fridays for Future, τι είναι πλέον και τι θα ήθελες να γίνει;
Για εμένα το Fridays for Future στην Ελλάδα ξεκίνησε ως αυτό το οποίο έκανε η μεγάλη αδερφή μου, αν και φυσικά με ενδιέφερε πολύ το θέμα. Αλλά μετά από την πρώτη πορεία κατάλαβα ότι είναι κάτι που αλήθεια αγαπώ και τώρα είμαστε όλοι τόσο κοντά ο ένας στον άλλον. Έχουμε πολύ κοντινή σχέση με όλα τα μέλη. Στο μέλλον, δεν θα ήθελα να υπάρχει το Fridays for Future, γιατί είναι κάτι που άρχισε λόγω ανάγκης και όχι επειδή αποφασίσαμε να το κάνουμε για την πλάκα μας. Είναι κάτι που χρειαζόταν ο κόσμος. Θέλω να έχει λυθεί το πρόβλημα και θέλω εμείς, η γενιά μας, να είναι κομμάτι της λύσης.

 



επιμέλεια και σύλληψη συνέντευξης από τον Μαρλένο
σχέδια της Γεωργίας Ζάχαρη

1 thought on “Fridays for Future: Πέντε Κορίτσια στην Αθήνα Διαμαρτύρονται για το Περιβάλλον”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *