ΤΣΕΛΕΜΕΝΤΕΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Η Κλειδαρότρυπα των 18:30

Άσκηση: κάθε μέρα, στις 18:30 και για μία εβδομάδα μπορείς να γράψεις μόνο μία πρόταση για την ημέρα σου ή για τη συγκεκριμένη στιγμή ( στη διάθεσή σου βρίσκεται και μία παράγραφος την οποία μπορείς να αξιοποιήσεις, οποτεδήποτε εσύ επιλέξεις). 

Κατερίνα Μήλεση
ΔΕΥΤΕΡΑ 20/1 18:30
Πρώτη μέρα γυμναστήριο μετά από κανα μήνα, I’m feeling myself και τέτοια, αλλά αυτό το πράγμα με την κλειδαρότρυπα κάπως με αγχώνει ήδη.

ΤΡΙΤΗ 21/1 18:30
Ακόμα να συνηθίσω το ότι βραδιάζει τόσο νωρίς, νιώθω ότι ο χρόνος τρέχει πιο γρήγορα από εμένα και αγχώνομαι.

ΤΕΤΑΡΤΗ 22/1 18:30
Σήμερα δέχθηκα ψυχολογική παρενόχληση εν ώρα εργασίας και τώρα είμαι μια φούσκα γεμάτη άγχος, φόβο, κούραση και δάκρυα έτοιμη να σκάσει, όμως μου κρατάνε το χέρι και με φιλάνε στο μέτωπο και νιώθω πως με κάθε φιλί ανοίγει μια τρύπα στην φούσκα μου και το βάρος της φεύγει.

ΠΕΜΠΤΗ 23/1 18:30
Η φάση με το «my body my temple» συνεχίζει κάπως καλά αλλά όχι τέλεια, συνεχώς στο μυαλό μου έχω τα χθεσινά και μπροστά ακολουθούν δύο μέρες με βαριά οχτάωρα δουλειάς, οπότε έχω μπει στο τελετουργικό του σελφ κέαρ και σήμερα θα κοιμηθώ σίγουρα νωρίς.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/1 18:30

ΣΑΒΒΑΤΟ 25/1 18:30
Η χθεσινή μου πρόταση εξαφανίστηκε μέσα στο βασανιστικό οχτάωρο δουλειάς που διένυα και, για να αποβάλλω τις ενοχές μου, θα χαρίσω στο σήμερα ολόκληρη την παράγραφο. Πριν από λίγο σχόλασα και νιώθω το κεφάλι μου σαν ένα καζάνι. Γιατί ο κόσμος είναι τόσο αγενής, νευριασμένος και αγχωμένος; Και γιατί αυτά τα ξένα προβλήματα, αυτός ο ξένος θυμός, η αγένεια με επηρεάζουν εμένα τόσο βαθιά; Στοιχηματίζω πως ούτε ο μισός πονοκέφαλος θα με κυρίευε τώρα, αν δε με ένοιαζε. Παίζω παιχνίδια πισωγυρίσματος με το σύμπαν και του ζητάω ανά διαστήματα εξεταστική αντί για την δουλειά αυτή, αλλά μετά το παίρνω πίσω και όλο κυλά ξανά κάπως έτσι. Μου ‘χουν λείψει οι φίλοι μου και θέλω να βγω, αλλά για τώρα ελπίζω απλά να έχουμε καλό φαΐ στο σπίτι και ο Όσκαρ να έχει όρεξη για αγκαλίτσες. Πρόκειται να του πω ότι η μαμά του ήταν τρομερά δυνατή και πως κατάφερε να κάνει αναφορά της παρενόχλησης που δέχθηκε.

ΚΥΡΙΑΚΗ 26/1 18:30
Μου λείπει ενσυναίσθηση και μου περισσεύει εγωισμός.


Σελέστ

ΔΕΥΤΕΡΑ 20/1 18:30
Σήμερα δούλεψα στο σέρβις του Μετρόπολις, στο οποίο είχαμε βγει πρώτο ραντεβού, στο οποίο μου ζήτησε να κάνουμε μπρέικ, στο οποίο έχουμε κάνει μεταχωρισματικό τσακωμό, στο οποίο έχουμε κάνει αποτυχημένο πάρτι με το Περιπλόκ, στο οποίο χτίστηκε το Περιπλόκ, στο οποίο διαβάζω σε κάθε εξεταστική, στο οποίο, στο οποίο, στο οποίο.

ΤΡΙΤΗ 21/1 18:30
Έχω πολλά βιβλία και περιοδικά δίπλα μου στο κρεβάτι, αλλά κανένα δεν μου μοιάζει τόσο όσο «Η απορία του Τσιν» του Κωνσταντίνου Πρωτόπαπα.

ΤΕΤΑΡΤΗ 22/1 18:30
Περπατώντας, έχω δει δυο συνδετήρες στο πεζοδρόμιο και αναρωτιέμαι αν κάποιος με τσιγκλάει επίτηδες.

ΠΕΜΠΤΗ 23/1 18:30
Τελικά ούτε εγώ θέλω να ξέρω τι κάνεις, ούτε εγώ θέλω να ξέρω πού είσαι, μ’ αρέσει να πλένω τα χέρια μου στα wc των καφετεριών στις οποίες διαβάζω, να σηκώνω το βλέμμα μου στον καθρέφτη τους, να νιώθω όμορφη, αλλά όχι δική σου.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/1 18:30
Μου αρέσει να τσακώνομαι στο σπίτι λίγο πριν φύγω από αυτό, έτσι ώστε να έχω την απαραίτητη ώθηση για να φτάσω στον προορισμό μου.

ΣΑΒΒΑΤΟ 25/1 18:30
Ίσως μου έχει έρθει περίοδος, ίσως βγάλω την ύλη απόψε, ίσως ξαναμεθύσει και στείλει μαλακίες σε λίγες ώρες, τώρα περπατάω από αναγνωστήριο προς σπίτι και θέλω να κάνω μπάνιο και να βάλω ένα φαρδύ πουλόβερ και να κάτσω στη σόμπα.

ΚΥΡΙΑΚΗ 26/1 18:30
Άλλες εξήντα πέντε σελίδες και βγήκε η ύλη. Το ‘χω. Μπορώ να διαβάσω, χωρίς να τσεκάρω το κινητό μου κάθε τρία λεπτά. Πρώτο τσεκ. Χμ. Δεύτερο. Αχα. Τρίτο. Ε βέβαια, οκ. Έτσι έχει πάει η μέρα. Επίσης, νιώθω μια αψυχολόγητη εξάντληση και θέλω απλά να γράψω αύριο, ώστε να νιώθω την εξάντληση χωρίς ενοχές ότι με αποτρέπει από το να διαβάσω. Η εξεταστική, τα ‘χουμε πει, είναι πάντα διαβρωτική, η τροφοδότηση της επαφής μας δυστυχώς, πλέον, επίσης. Αργά ή γρήγορα. Πρώτο τσεκ. Δεύτερο. Τρίτο. Οκ. Δεν μου αρέσει ο Γενάρης. Δεν μου αρέσουν οι μέρες που διανύω. Σιγά σιγά το αποδέχομαι. Ζω μέρες που δεν μου αρέσουν. Θέλω ένα επιβλητικό τίποτα να απλωθεί επάνω μου και να με κρύψει απ’ όλους και απ’ όλα. 


Κιου
ΔΕΥΤΕΡΑ 20/1 18:30
άμα τρώμε ξερά σύκα δεν γυρίζει ο καλοκαιρινός έρωτας (ερώτηση)

ΤΡΙΤΗ 21/1 18:30
άμα χάσουμε την καταγραφή των στιγμών μας είναι σαν να χάνουμε και τις στιγμές (ερώτηση)

ΤΕΤΑΡΤΗ 22/1 18:30
άμα δεν έχεις ταυτότητα δεν έχεις στάνταρ ύψος (ερώτηση)

ΠΕΜΠΤΗ 23/1 18:30
άμα φάω όλο μου το φαγητό θα μου πάρεις παγωτό (ερώτηση)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/1 18:30
άμα θα χορέψω θα ζηλέψεις (ερώτηση)

ΣΑΒΒΑΤΟ 25/1 18:30
δεν έχω με τι να πάθω εμμονή και μόνο χορεύω.

ΚΥΡΙΑΚΗ 26/1 18:30
όταν κάποιος φεύγει τελικά θυμάμαι μόνο τι φορούσα την πρώτη μέρα που μιλήσαμε. όλο το βράδυ σκέφτομαι παπούτσια και ρούχα. κόκκινα λουστρίνια πιπ το, λεοπάρ καλσόν σε γκρι τόνους, μικρό μαύρο φόρεμα, καφέ μποτάκια  δερμάτινα με κορδόνια, μαύρο πλεκτό. όσο περισσότερα ρούχα, τόσο περισσότερες αποχωρήσεις. γιατί όμως θυμάμαι μόνο τι φορούσα εγώ(ερώτηση) . γιατί ήμουν ευτυχισμένη(απάντηση).

Μαρλένο
ΔΕΥΤΕΡΑ 20/1 18:30
Τρώω μπισκότα γεμιστά με σοκολάτα και πίνω χυμό με εφτά διαφορετικές βιταμίνες προσπαθώντας να καταλάβω αν βγαίνουν εφτά κεφάλαια ύλης μέσα στις επόμενες, λίγες ώρες.

ΤΡΙΤΗ 21/1 18:30
Ξύπνησα με ξυπνητήρι, για να γράψω αυτή την πρόταση, και όλη μέρα προσπαθώ να γράψω τη λέξη «κατακλυσμιαίος» σωστά και λογικά θα ξαναπέσω για ύπνο.

ΤΕΤΑΡΤΗ 22/1 18:30
Δεν θέλω τίποτα περισσότερο στην ζωή μου από το να έρθει το 036.

ΠΕΜΠΤΗ 23/1 18:30
Κυνηγάω θέσεις σε αναγνωστήρια με μια μικρή μικρή μικρή ελπίδα να μην βρω κι απλά να χάσω τον χρόνο μου.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/1 18:30
Παίζουμε ένα παιχνίδι και όποιος αποκαλύψει τι σκέφτεται πρώτος χάνει και εσύ έχεις χάσει τελείως, αλλά εμένα δεν μου αρέσει και τόσο να κερδίζω.

ΣΑΒΒΑΤΟ 25/1 18:30
Άλλη λίγη σημασία να μου δώσεις και θα αρχίσω να ακούω το «Crush» της Tessa Violet.

ΚΥΡΙΑΚΗ 26/1 18:30
Όσο περπατούσα στον δρόμο με τη φίλη μου από την Τουρκία και 
ενώ μιλάγαμε με αρκετό ενθουσιασμό μαζί στα αγγλικά, κύριος ο οποίος περπατούσε μπροστά μας γύρισε με εμφανή και έντονη επιθετικότητα, για να με ρωτήσει γιατί παριστάνω τον ξένο. Είτε λοιπόν τα αγγλικά μου είναι κακά είτε ο κύριος αυτός έχει τέτοια εποπτεία της ελληνικής και της αγγλικής που καταλαβαίνει τι πέφτει στο ανάμεσο είτε πρόκειται για μη κοινωνικά προσαρμοσμένο άτομο, κοινώς αρχιδι. Στη συνέχεια, με μια συλλογιστική πορεία νευρολογικού ενδιαφέροντος με αποκάλεσε σοδομίτη και συνέχισε να μου φωνάζει, έως ότου στρίψαμε στη γωνία και χαθήκαμε ο ένας από το οπτικοακουστικό πεδίο του άλλου. Ενθουσιασμένος από τη λεξική του επιλογή, αναρωτιόμουν γιατί αυτή η λέξη που μυρίζει Παλαιά Διαθήκη και όχι καμία άλλη, πιο λαϊκή. Μέχρι που συνδέοντάς την με την απαίτηση του για περισσότερη εθνική περηφάνια ανακάλεσα και συνειδητοποίησα ότι πρόκειται για επιτυχέστατα προσαρμοσμένο άτομο σε ένα σύστημα θρησκοληψίας, πατριαρχίας και εθνικισμού. Κι όσο κωμικό κι αν μπορώ να κάνω το βίωμά μου , δεν μπορώ παρά να φοβάμαι όταν σκέφτομαι τι θα μπορούσε να συμβεί αν αντί για αγγλικά ήταν τουρκικά, αλβανικά ή αραβικά, αν δεν υπέθετε ότι είμαι Έλληνας ( το προφίσιενσι μου μέσα γαμώ) και αν ήμουν γυναίκα. 


Ράνια
ΔΕΥΤΕΡΑ 20/1 18:30
Έχασα το περιτύλιγμα τσίχλας που έγραψα την πρότασή μου, πάντως θυμάμαι ότι αφορούσε στο πόσα διαφορετικά γεγονότα χωράνε σε μια μέρα.

ΤΡΙΤΗ 21/1 18:30
Τι σκατά θα έκανα χωρίς την ψυχοθεραπεία.

ΤΕΤΑΡΤΗ 22/1 18:30
Αυτή η κλειδαρότρυπα ή θα είναι ανειλικρινής ή ανώνυμη. 

ΠΕΜΠΤΗ 23/1 18:30
Ο πόνος του να συνθλίβω στο πίσω κάθισμα αυτού του ταξί είναι μεγαλύτερος από το να φτάσω στον προορισμό μου.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/1 18:30
Εδώ πρέπει να πω κάτι αντιπροσωπευτικό και περιεκτικό, αλλά το μυαλό μου είναι πολτός, οπότε απλά θα πω ότι λυπάμαι τους ανθρώπους που δεν έχουν νιώσει έτσι.

ΣΑΒΒΑΤΟ 25/1 18:30
Κάθε φορά που δουλεύω νιώθω μόνη ή αγχωμένη, συνήθως και τα δύο, και όλα μου τα αισθήματα αποκτούν κοφτερές γωνίες, όσο αθώα κι αν είναι. Κοιτάζοντας την αντανάκλασή μου στη γυαλιστερή μηχανή του καφέ και περιμένοντας να μπερδέψω ξανά τον μέτριο με τον γλυκό, αναλογίζομαι γιατί πάντα καταλήγω να γράφω για μιζέριες σ’αυτό το σάητ, αλλά διαλέξατε τη λάθος βδομάδα. Ή τη σωστή, τουλάχιστον έχω κάτι να πω τώρα.

ΚΥΡΙΑΚΗ 26/1 18:30
Πώς γίνεται πάντα αυτή η συζήτηση να καταλήγει στα έπιπλα;

Εριέττα 
ΔΕΥΤΕΡΑ 20/1 18:30
Είμαι ξύπνια υπερβολικά πολλές ώρες, όμως τώρα είμαι στο αγαπημένο μου καφέ, τρώω κάπκεικ φυστικοβούτυρο και όλα είναι κάπως οκέι.

ΤΡΙΤΗ 21/1 18:30
Σήμερα είναι από αυτές τις μέρες που σου ξεγλιστράνε χωρίς να το καταλάβεις.

ΤΕΤΑΡΤΗ 22/1 18:30
Νιώθω ότι είμαι μια γιγάντια χελώνα που κάπως έπεσε ανάσκελα και τώρα δεν μπορεί να κουνηθεί.

ΠΕΜΠΤΗ 23/1 18:30
Τρίτη μέρα κλεισμένη σπίτι να προσπαθώ να διαβάσω, ακόμα με την ίδια πιτζάμα και ακόμα στο ίδιο κεφάλαιο.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/1 18:30
Πρώτο χωρίς κανένα λόγο κλαματάκι για το 2020 -το καλό, το εκτονωτικό, αυτό που ρίχνεις και ένα peace sign στον καθρέφτη μετά.

ΣΑΒΒΑΤΟ 25/1 18:30
Το βιβλίο της Χειρουργικής με κοιτάζει επικριτικά, καθώς σκρολλάρω ακατάπαυστα και χωρίς καμία πρόθεση να σταματήσω.

ΚΥΡΙΑΚΗ 26/1 18:30
664.000 άνθρωποι στην Αθήνα σύμφωνα με το Google. Κι εγώ δεν έχω υπάρξει ποτέ πιο αποσυντονισμένη. Σε αυτή την εξεταστική, ο εγκεφαλός μου απλά δεν μπορεί να σκάσει και να συγκεντρωθεί με τίποτα. Aτελείωτες ώρες πάνω από ένα ανοιχτό βιβλίο στην ίδια σελίδα. Και το μυαλό μου είναι κι εδώ, αλλά και 1400 χιλιόμετρα μακριά ταυτόχρονα. Εγώ πάντα ήμουν οργανωτική στο διάβασμα. Ας μου ρίξει κάποιος ένα χαστούκι να επανέλθω στην πραγματικότητα! Τι μου συμβαίνει; Κοιτάζω το ταβάνι και περιμένω. Σε 2 βδομάδες θα έχει τελειώσει αυτή η παρωδία της εξεταστικής. Σε 2 βδομάδες οι άνθρωποι της Αθήνας θα έχουν γίνει 664.001. Κι εγώ κοιτάζω το ταβάνι και περιμένω.

Γιώργης Χ. 

ΔΕΥΤΕΡΑ 20/1 18:30
Σήμερα έκοψα το στρώμα του κρεβατιού μου στα δύο, του έβγαλα τα σπλάχνα και τώρα κοιμόμαστε αγκαλιά.

ΤΡΙΤΗ 21/1 18:30
Κουβαλάω πολλά πράγματα μόνος μου, καταλαβαίνω πια πως έτσι είναι η ενήλικη ζωή: βαριά και μοναχική σε ψηλοτάβανα σπίτια.

(Σημείωση: Έφυγε η Αγγελάκη-Ρουκ, να θυμηθώ να διαβάσω ένα ποίημα της.)

«Ό,τι χάνεις μένει μαζί σου για πάντα
κι η Λυπιού είναι μια χώρα που έφτιαξα
για να ’μαι πάντα ένα μ’ αυτά που’ χω χάσει
όταν πιάνουν εκείνα τ’ αβάσταχτα σούρουπα
κείνα τα άφωνα ξημερώματα
κι είναι σαν να περιμένεις το κουδούνι του σχολείου
να χτυπήσει, το μάθημα πάλι ν’ αρχίσει
μια ακόμη άσκηση πάνω σε άγνωστο θέμα.
Κοιτάς χάμω της αυλής το τσιμέντο, τα χαλίκια
τινάζεις τα ψίχουλα απ’ το κουλούρι στην μπλε ποδιά
και μπαίνεις στην τάξη
μπαίνεις στη μονοτονία του άγευστου χρόνου
στην αοριστία της ύπαρξης
που ξέρω, λίγο αλλοιωμένη,
τη συναντάς πάλι προς το τέλος.»

ΤΕΤΑΡΤΗ 22/1 18:30
Έχω τρία μερόνυχτα που τρώω μακαρόνια, η φτώχεια κι ο υδατάνθρακας μου φέρνουν στεναχώρια.

ΠΕΜΠΤΗ 23/1 18:30
Τώρα που έμαθα να μαγειρεύω ωραία vegan πράγματα, ποιος προτίθεται να με κάνει trophy husband, για να παρατήσω την σχολή μου; 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/1 18:30
Σήμερα θα βγω έξω κι ελπίζω να μην μεθύσω πολύ, αλλά να περάσω καλά.

ΣΑΒΒΑΤΟ 25/1 18:30
Χανγκ; 
Όβερ. 

Με λαβάνεις; 

ΚΥΡΙΑΚΗ 26/1 18:30
Διαβάζω για την εξεταστική μου και κάπως νιώθω παραγωγικός και κάπως επανέρχεται η σεροτονίνη μου. 

Λυδία
ΔΕΥΤΕΡΑ 20/1 18:30
Σήμερα έλαβα την πρώτη μου ανθοδέσμη ως υπενθύμιση πως κάποιος με αγαπάει και με σκέφτεται.

ΤΡΙΤΗ 21/1 18:30 

Είμαι στο τρένο και διαβάζω ένα βιβλίο που λέγεται «Μεταξύ συρμού και αποβάθρας». Είμαι τόσο χιουμοράκι. Μ’ άρεσε πολύ μια πρόταση.
«Τι θα διάλεγες μεταξύ των ηθικών αξιών και των ανήθικων κοριτσιών;» «Τίποτα. Εσένα». Πριν λίγο, πήρα την απόφαση να διακόψω κάτι που φαινομενικά είναι καλό, αλλά στην ουσία δε με ικανοποιούσε. Καλά έκανα. Και ξες τι, ίσως να είμαι ακόμα πιο δυνατή απ’ όσο πιστεύω ότι είμαι.

ΤΕΤΑΡΤΗ 22/1 18:30 

Σήμερα είχε ήλιο και ήταν σαν να ‘ναι άνοιξη και, για λίγο, ένιωσα πολύ όμορφα.

ΠΕΜΠΤΗ 23/1 18:30 
Μόλις μου είπαν ένα από τα πιο γλυκά πράγματα που έχω ακούσει και μου έφτιαξαν τη διάθεση για τουλάχιστον δύο μέρες.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/1 18:30
Αυτή τη στιγμή βλέπω Atypical και κλαίω με λυγμούς και, μεταξύ μας, δείτε κι εσείς. 

ΣΑΒΒΑΤΟ 25/1 18:30 
Έβαψα τα μαλλιά μου blue black, όλο το μπάνιο είναι μωβ και σε λίγο θα πάω να ακούσω Rotting Christ και ρε γαμώτο πονάει ο λαιμός μου. 

ΚΥΡΙΑΚΗ 26/1 18:30
Το live χτες ήταν ό,τι καλύτερο και το να παίρνεις το αίμα σου πίσω είναι μία πολύ, γαμημένα, καλή αίσθηση.


Μαρία Μ.
ΔΕΥΤΕΡΑ 20/1 18:30
Έδωσα πόνο στο σημερινό μάθημα, ελπίζω να σηκώσει το μ.ο μου από τα πατώματα.

ΤΡΙΤΗ 21/1 18:30
Μακάρι να μπορούσαν να με απομονώσουν κάπου αυτές τις μέρες.

ΤΕΤΑΡΤΗ 22/1 18:30
Έχω μια υπόνοια πώς επιτέλους πέρασα Πολιτική Κοινωνιολογία, με την τρίτη.

ΠΕΜΠΤΗ 23/1 18:30 
Ας αγνοήσω τις υποχρεώσεις μου άλλη μια μέρα, δεν τρέχει κάτι. 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/1 18:30
Φαντάζομαι λίγα εκπτωτικά ψώνια θα με κάνουν να νιώσω καλύτερα, ας δούμε πόσα πράγματα μπορώ να αγοράσω με 20 ευρώ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 25/1 18:30
Έχω διαλύσει το πρόγραμμα ύπνου και διατροφής μου (ή ξενύχτια και noodles από το super market).

ΚΥΡΙΑΚΗ 26/1 18:30
Στο αγαπημένο μου μαγαζί Κυριακή απόγευμα μιλάνε για ταξίδια, λάστιχα αυτοκινήτων, προγραμματισμό και εμείς κοιτάμε στωικά τις οθόνες των λάπτοπ μας. Πεινάω πολύ. Ο Θοδωρής απέναντι μου είναι πάλι τόσο συγκεντρωμένος που νιώθω ότι έχει ξεχάσει πώς υπάρχω. Περνάω πάλι το λούκι που τον κοιτάω επίτηδες μήπως και ενοχληθεί αρκετά, για να αποσυντονιστεί και να νιώσω λίγο καλύτερα για τον εαυτό μου, αλλά δεν πετυχαίνει. Αλλάζω συνεχώς τα περιεχόμενά μου τα οποία μένουν κενά υλικού και καταλήγω να φέρομαι σαν σκυλάκι που προσπαθεί να κερδίσει λίγο προσοχή από τον ιδιοκτήτη του που βαριέται. Αποτυγχάνω ξανά και αποφασίζω να κρυφακούσω λίγο τις συζητήσεις των άλλων και να πηγαινοέρχομαι μια στο τόσο στο περίπτερο, μιας και ζαλίστηκα από τη ζέστη. Μόνη της θα γίνει αυτή η εργασία. 

Τέτα
ΔΕΥΤΕΡΑ 20/1 18:30
Πριν μια εβδομάδα αγόρασα καινούριο ολόλευκο τετράδιο- χωρίς γραμμές που περιορίζουν όπως τα στενά ρούχα, τα ζιβάγκο και τα συγκαταβατικά χαμόγελα- και τούτες οι λέξεις είναι η έναρξη ενός νέου χρονικού, γραμμένου με μολύβι HB.

ΤΡΙΤΗ 21/1 18:30
Είναι 18:30, είμαι έξω, κάνει ψοφόκρυο, έχω γίνει μελιτζανί, και μετά βίας μπορώ να γράψω.

ΤΕΤΑΡΤΗ 22/1 18:30 
Μια στάλα τρεχούμενο νερό, λίγο σαμπουάν και μια ανάσα μακριά.

ΠΕΜΠΤΗ 23/1 18:30 
Με ένα πρόχειρο υπολογισμό στο πάτωμα βρίσκονται περισσότερα μαλλιά από όσα στο κεφάλι μου, κι αυτό με θλίβει.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/1 18:30
Όλη η ζωή μου σκηνή από το 2012 (την ταινία), χαμός, πανζουρλισμός, εξεταστική, δράματα, μη αποδεκτά learning agreements κι εγώ αραχτή να πίνω τσαγάκι του βουνού με μόνη φανερή ένδειξη έντασης το τρέμουλο στο αριστερό μου πόδι.

ΣΑΒΒΑΤΟ 25/1 18:30
Μια κάποια περηφάνια που έμαθα στους φίλους μου την ελληνική μούτζα και την ικανοποίηση που αυτή δίνει.

ΚΥΡΙΑΚΗ 26/1 18:30 
Σήμερα ήρθα στο γυμναστήριο της εστίας. Προσπαθώ να το επισκέπτομαι συστηματικά για τα σωματικά και ψυχικά οφέλη και κυρίως για να παίρνω δύναμη να διαβάσω μετά, χωρίς να κοιτώ συνεχώς το ρολόι ανησυχώντας μη και δεν το προλάβω ανοιχτό. Η ειδοποίηση για τις 18:30 σήμερα ήχησε, όσο ήμουν στο ποδήλατο. Προσπάθησα να γράψω κάτι στις σημειώσεις του κινητού αυτή τη φορά. Κενό. Μόνο δάκρυα, αλλά ήταν από τα δάκρυα που ξεπλένουν την ένταση που συσσωρεύεται καιρό και μόνο ένα κλάμα διώχνει. Κατέβηκα και στάθηκα απέναντι από τον καθρέπτη. Με εξέτασα σαν να με έβλεπα πρώτη φορά. Ίσως και να με έβλεπα για πρώτη φορά με αυτό το συγκεκριμένο τρόπο, αυτό το φωτισμό, τα ρούχα, τις σκέψεις, την πολύ συγκεκριμένη αυτή συνθήκη. Χαμογέλασα στο είδωλό μου άβολα, και σκέφτηκα πόσο περίεργο θέαμα θα ήμουν, αν κάποιος τύχαινε να μπει μέσα. Έπειτα από 1 λεπτό έφυγα, και επέστρεψα στο λευκό τετράδιο. Πρέπει να θέσω προτεραιότητες.



(ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΚΛΕΙΔΑΡΟΤΡΥΠΑ ΤΩΝ 23:52 ΕΔΩ <3 )

Αναγνωρίζονται με σειρά εμφάνισης τα μέλη: 
Κατερίνα Μήλεση, Σελέστ, Κιου, Μαρλένο, Ράνια, Εριέττα, Γιώργης Χ., Λυδία, Μαρία Μ., Τέτα
Σχέδιο της Αφροδίτης Νινιού

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *