Τελετουργία ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

Season of the Witch

Τώρα ξεκινάει μια τελετουργία.
Στο άκουσμα αυτής της λέξης φαντάζεσαι μαντζούνια, παρφουμάρισμα, κεριά, προετοιμασία, άγχος και πολλούς κύκλους στους δείκτες του ρολογιού.
Απόψε θέλω να με ερωτευτούν όλοι και όλες σε αυτό το δωμάτιο.
Ξεκινάω να κάνω όλα τα πράγματα ταυτόχρονα, όπως πάντα.
Πατάω το κουμπί του υπολογιστή και μπαίνω γιουτιούμπ, έχω πλέιλιστ ιδανικό για τέτοιου είδους προετοιμασίες. Ανάβω θερμοσίφωνα και ανοίγω την πρώτη μπύρα, παραγγέλνω φαγητό- δεν πρέπει να μου αποσπάσει τίποτα άλλο την προσοχή σήμερα- έχουμε να κάνουμε το ξόρκι!
Συγκεντρώνω όλα τα συστατικά: μανό, σκιές και λιπγκλός, ανάβω ένα αρωματικό στικ με κλειστά τα παράθυρα.
Ξεκινάω νωχελικά να κουνιέμαι, κλείνω απαλά τα μάτια μου και χορεύω, αφήνομαι στη μουσική και νιώθω το μέσα μου, ακούω τι έχει να μου πει. Ποια είμαι; Ποια θέλω να είμαι; Τι ξόρκι θα κάνουμε σήμερα;
Η γάτα με κοιτάει επικριτικά και έχει κάτσει πάνω στον μπόγο με τα ρούχα. Μου διάλεξε τι θα βάλω λες;
Επιλέγω το χρώμα για τα μάτια μου, βάφομαι με τα δάχτυλα, πάντα το παρακάνω λίγο στην αρχή, αλλά μετά το διορθώνω, δεν θέλει άγχος. Αν με έβλεπε έτσι κανένας άνθρωπος, θα τρόμαζε…
Αααα, ήρθε η πίτσα.
             Ντελιβεράς.
                     Λεφτά.
                         Πού είναι το πορτοφολάκι μου;
                                        Μίλα γάτα, πού είναι το πορτοφολάκι;
Μμμ, φαΐ, λίγο γιουτιούμπ, χαλάρωση και μετά πρέπει να μπω για μπάνιο.
Ανάβω τα αρωματικά κεράκια στο μπάνιο.
Απολαμβάνω, προσπαθώ να μην μουτζουρωθώ.
Βγαίνω και
             κάθομαι στον καθρέφτη
                            με κοιτάω πολύ,
                                     με κοιτάω παντού
                       και λέω
                                     ναι,
                                         μου αρέσεις,
                                                       σου λέω, ναι.
Συνεχίζω να με κοιτάω, αυτό είναι πολύ σημαντικό βήμα, δώστε προσοχή εδώ, παρακαλώ.
 
 
Ξυπνάω φορώντας τις καλές μου σατέν πιτζάμες και χθες, πριν κοιμηθώ, άλλαξα τα σεντόνια, έτσι που γλίστρησα μέσα τους σαν να έκανα τσουλήθρα και, μετά από πολλές σβούρες, αποκοιμήθηκα εξουθενωμένη. 

Συνήθως δεν βάζω παντόφλες, αλλά έχει μπει χειμώνας και τα πλακάκια του δωματίου είναι παγωμένα.

Ξεκινάω να κάνω όλα τα πράγματα ταυτόχρονα, όπως πάντα.

Επιλέγω τη μουσική που ταιριάζει με τον καιρό έξω -το φως και ο καιρός παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο σε μια τελετουργία και την έκβασή της. Οι μάγισσες δεν επέλεγαν να κάνουν τα ξόρκια τους πανσέληνο;

Ο αγαπημένος μου καιρός για τέτοιου είδους τελετουργίες είναι ο ήλιος και η θερμοκρασία μέτρια, μου αρέσει να βγαίνω στο μπαλκόνι και να κάνω ηλιοφαγία πριν το πρωινό. Μετά σέρνω το σαράβαλο τραπεζάκι, βγάζω μια καρέκλα από μέσα και κάθομαι στο μπαλκόνι μου.
Πίνω τον καφέ
                 ακούω μουσική
                                    και βλέπω
                                              τις λευκές, διάφανες κουρτίνες
                                                                        να κινούνται νωχελικά με το αεράκι.
 
                   Τα μάγια έπιασαν.
Ορίστε, αυτό ήταν, ούτε καζάνια ούτε μαντζούνια, λίγο χρόνο για τον εαυτό σου, η σημαντικότερη τελετουργία που πρέπει να μάθεις να κάνεις.
Κάνε τα μάγια για να ερωτευτείς εσύ εσένα.
Γίνε εσύ όλοι και όλες μέσα σε αυτό το δωμάτιο.
 
 
 
 
 

της Σμαράγδας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *