Τελετουργία ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

α,ναι!μόνη.

«Η ανεμώνη, εκτός από σύμβολο της απλότητας, θεωρείται και σύμβολο του εφήμερου, του κάλλους που δεν διαρκεί, του εύθραυστου, της απλότητας αλλά και της μοναξιάς.»

Τα επίπεδα του δέρματος μου, πέταλα.

Όσα βρω όμορφα, θα τα τραβήξω.

Να τα κρατήσω σε εκείνο το κουτί, με όλα τα υπόλοιπα πέταλα ανά τα χρόνια.

Επαναληπτικές κινήσεις.

Χάδια και εκσκαφή.

Τα χέρια μου τσουγκράνες, το δέρμα μου κήπος, με αγριόχορτα,

που πρέπει να τον καθαρίσω.

Να τον καθαρίσω.

Να είναι καθαρός.

Ο κήπος μου.

Εγώ.

Θα πεταχτούν χώματα.

Θα το σκάψω όλο μέχρι το γόνιμο στρώμα.

Να φυτέψω τις ανεμώνες μου.

Δεν το κάνω καλά.

Χάδι. Εκσκαφή.

Τσουγκράνες τα χέρια μου, κήπος το δέρμα μου.

Κάθε μέρα, μην το ξεχάσω και αναγκαστώ να σκάψω ξανά.

Οι ανεμόνες μου είναι σπόροι που φυτεύονται και ποτέ δεν ανθίζουν, γιατί θα έρθει πάλι η ώρα να σκαφτεί η γη τους· και όταν οι περαστικοί, θαυμαστές του κήπου, θα με ρωτήσουν για τα πέταλα, εγώ θα πω ότι είμαι αφελής και ξεχνάω να ποτίσω.

της Ραφαέλας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *