ΤΣΕΛΕΜΕΝΤΕΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Λέσονς Λερντ 2019 (ΙΙΙ)

19 πράγματα που έμαθα στα 19 μου το 2019

από την Αστέρω






Τα Δημοσιεύσιμα των Μαθημάτων μου απ’ το ’19

από τη Σελέστ

Τι έμαθα το δεκαεννιά. Πήγα να κάνω κολλάζ για όλο αυτό, αλλά εδώ καλά καλά δεν είμαι σίγουρη τι έμαθα. Συν το γεγονός ότι τα λέσονς λερντ των φίλων μου γαμάνε και τι να πω εγώ τώρα. Θα το προσεγγίσω χύμα και θα το φέρω σε πέρας ανάκατα.

  1. Έμαθα νωρίς, απ’ τον Γενάρη, πως υπάρχει ελληνική μουσική, τελικά, που μπορεί να με συνεπάρει τελείως. Η Αστέρω (κυρίως) φταίει για όλα. Στις 2 Γενάρη της ζήτησα να με μυήσει στον Κ.Βήτα. Το «Μιράντα» είναι το πιο όμορφο τραγούδι. Αργότερα, ακολούθησαν κι άλλες μουσικές, τις οποίες ξεχωρίζω σ’ αυτήν την πλέιλιστ:



  2. Η εξεταστική περίοδος θα προκαλεί πάντα ταραχή και αποδιοργάνωση. Εγγυημένα κλάματα. Και μετά θα περνάει.
  3. Εάν στο πρώτο ραντεβού πιάνεις τον εαυτό σου και το άλλο άτομο να αναλύετε για πολλή ώρα την αξία της τέχνης, σήκω φύγε.
  4. Το Περιπλόκ φταίει κι αυτό για όλα και το Περιπλόκ γαμάει. Έφερε ιδέες, συζητήσεις, ευκαιρίες, αξιόλογες συμφωνίες και διαφωνίες, γνωριμίες, φίλους. Άμεσα και έμμεσα.
  5. Γενικά, αυτό που λένε ότι γνωρίζεις ένα άτομο και όλα μπαίνουν σε σλόου μόσιον και είναι κάπως σαν να γίνεται μια τομή στον χρόνο, ε, αυτό υπάρχει, δεν είναι υπερβολικοί όσοι το έχουν νιώσει.
  6. Κάθε φορά που βρίσκομαι με τον Μαρλένο γελάω πάρα πολύ, ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει στην ζωή μου και στην ζωή του, γελάμε με τρόπο που δεν γελάω με κανέναν άλλο. Τι τέλειο.
  7. Είναι ωραίο να έχεις στέκια. Έχει πλάκα να φιλοξενούνται σημαντικές και ασήμαντες στιγμές σου σε 2-3 συγκεκριμένα μαγαζιά και όχι όπου να ‘ναι.
  8. Έμαθα ότι μπορώ να κάνω κολλάζ και με διαφορετικούς τρόπους, που με ικανοποιούν πιο πολύ πλέον. Έμαθα ότι είναι μαλακία να ξεχνάω πως το όποιο μέσο έκφρασης χρησιμοποιώ θέλω να το χρησιμοποιώ με ειλικρίνεια. Πάντα.
  9. Έμαθα ότι, όντως, έχω αίσθηση αυτοσυντήρησης. Δεν είναι τόσο προφανής πλέον και ίσως να με αφήνει πρώτα να λυγίσω και να σπάσω, να πω πως με σιχαίνομαι, μέχρι να χτυπήσει το καμπανάκι της και να παραδεχτώ ότι καταβάθος με συμπαθώ και πιστεύω σε μένα και στο ένστικτό μου, είμαι η καλύτερή μου φίλη. Η εκάστοτε δραματικότητά μου, σχεδόν πάντα, χτίζεται πάνω σε μια βάση συνειδητοποίησης ότι οκ, η ζωή με καλεί να ζήσω κάτι δραματικό, ότι τώρα πρόκειται να υπάρξω δραματική, ας το ζήσω, αλλά ας μην πεθάνω από αυτό, αλλά ας βυθιστώ στον βούρκο, γιατί ξέρω ότι μπορώ να βγω από αυτόν.
  10. Δεν είναι καθόλου εύκολο να βρεις μια δουλειά πλήρους απασχόλησης, είναι, όμως, σίγουρα εύκολο να σου λένε ότι «έχεις ακριβώς αυτά που ψάχνουμε, θα επικοινωνήσουμε άμεσα». Θέλει υπομονή.
  11. Αναλύω τόσο πολύ τα πράγματα, γράφω γι’ αυτά, τα συζητάω, τα θυμάμαι, τα βάζω σε σειρά, τα ξεσκονίζω, δεν έχω μάθει να ζω αλλιώς. Δύσκολα θα μπορέσω ποτέ να ζήσω αλλιώς, νομίζω, αλλά έμαθα ότι μπορώ να δοκιμάζω πού και πού. Και έμαθα ότι δεν πειράζει να μην μου βγαίνει να σωπάσω. Δεν πειράζει να μην μου βγαίνει να μην έχω λέξεις. Τις αγαπώ πολύ πολύ πολύ τις λέξεις μου, σε όποιον και να τις χαρίζω, θα είναι πάντοτε δικές μου.

Περίπου αυτά είναι, μου φαίνεται, τα δημοσιεύσιμα από αυτά που έμαθα. Δεν ξεθεώθηκα και στα μαθήματα, κάπως τα ψιλοήξερα ήδη μερικά από τα παραπάνω. Χαίρομαι πολύ που έζησα μέσα στο δεκαεννιά, όμως.

Έμαθα πώς είναι να νιώθεις γλυκιά και ξεσηκωτική, παράλογη και επώδυνη, ανεξήγητα σωστή κι απλή, όμως, αγάπη και τι τύχη ήταν αυτή, μωρέ.

Δες το πρώτο Λέσονς Λερντ εδώ και το δεύτερο εδώ.

Κείμενα της Αστέρως και της Σελέστ

Σχέδιο του itsmi

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *