ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ & ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ

ΡΙΚΑΠ_2019.docx

ASMARY

Φιλμ από Βαρκελώνη, Απρίλιος 2019.

Δεν είμαι σίγουρη τι λέει αυτό για την ψυχική μου υγεία κατά τη διάρκεια του 2019, αλλά ήταν η χρονιά που αποφάσισα να ξανακόψω αφέλειες μετά από οχτώ χρόνια. Ήταν, επίσης, η χρονιά που μπήκα στα 20s μου και οι γονείς μου με ρώτησαν μη ειρωνικά αν έχω γίνει σατανίστρια. Ίσως όχι η αγαπημένη μου, αλλά σίγουρα απ’τις πιο ενδιαφέρουσες που έχω ζήσει. 

ΑΣΤΕΡΩ

ΤΖΟ 

Mαζί με το 2019 ήρθε το αίσθημα της συνύπαρξης, της πραγματικής επικοινωνίας.Από το μηδέν όλα ολοκληρώθηκαν, για να ζήσω με άτομα που κάνουν την καθημερινότητα μου γουόρθ λίβινγκ.


ΣΟΦΙ

2019! Ρε γαμώτο, υπήρξα φοβερά μέσα του. Έκανα πράγματα που λάτρεψα και με σημάδεψαν και άλλα που έκανα «επειδή έπρεπε». Με έκανα περήφανη και με σιχάθηκα αμέτρητες φορές. Αποχαιρέτησα ανθρώπους και υποδέχθηκα άλλους που μου άξιζαν περισσότερο. Έκανα κάποια από τα όνειρά μου πραγματικότητα και έπαθα υπαρξιακές κρίσεις, αντίστοιχες φορές. Έζησα στιγμάρες που δεν θα ξεχάσω ποτέ και άλλες που έχω ήδη διαγράψει από τη μνήμη μου. Αλλά έτσι είναι πάντα και έτσι θα συνεχίσει να είναι, θα δημιουργώ πανέμορφες μέρες και θα αποδέχομαι όσες καταλήγουν σκατά.



ΣΕΛΕΣΤ

Το δεκαεννιά ήταν γεμάτο. Είχε νέα μουσική, είχε φίλους. Είχε κάτι αισθήσεις ανέλπιστες, σκηνικά απίστευτα, γέλια και γέλια και γέλια, είχε δημιουργία προς διάφορες κατευθύνσεις. Είχε άκρα, καλά, κακά, είχε κλάματα, ματαιώσεις, νομίσματα με δύο όψεις, είχε πάντα φίλους. Αναλύσεις. Γέλια και γέλια και γέλια. Ωραία λάιβ. Ωραίες διακοπές. Είχε έρωτα. Πολλές γλυκές υπερβολές. Τραγούδια για αυτές στο ίδιο πιάνο στο οποίο άλλοτε μάθαινα το fur elise. Είχε άλματα πίστης, είχε ακινησίες. Είχε όνειρα και σχέδια, άλλοτε δικά μου, άλλοτε μοιρασμένα. Καλή μόδα. Αυτοπεποίθηση. Μου αρέσω, μου αρέσω, μου αρέσω. Είχε παραδοχές που με άφηναν απροστάτευτη, αλλά πάντα, ακόμα και με όλα τα χαρτιά μου ανοιχτά, εξαιρετικά δυνατή. Εξαιρετικά δυνατή στην επιλογή μου να νιώθω, με τίμημα ή χωρίς. Το δεκαεννιά είχε σκαμπανεβάσματα, μπρος-πίσω, αναθεωρήσεις, προβληματισμούς εναλλασσόμενους με εθιστικούς συναισθηματισμούς, το δεκαεννιά είχε ωραίους φίλους, το δεκαεννιά ήταν γεμάτο. Και τα σημεία εκκίνησης θα είναι πάντοτε πολλά.

Χθες θυμάμαι σ’ αγαπούσα, σήμερα σ’ είδα πρώτη φορά.

ΛΥΔΙΑ

Η καλύτερη φωτογραφία που με έχουν βγάλει, 14/9/2019, 4.48 πμ

Το 2019 μας γάμησε, αλλά μας γάμησε καλά.


ΡΑΝΙΑ



ΜΑΡΙΛΛΗ


Όπως και ο κάθε χρόνος, το 2019 με τη σειρά του έφερε πολλές προκλήσεις, ανάμεικτα συναισθήματα, δημιουργικότητα και ταξίδια. Καλωσόρισε καινούργια άτομα, αποχωρίστηκε κάποια άλλα, με ανάγκασε να σκεφτώ το μέλλον, τι θέλω να κάνω, ποιες είναι οι προτεραιότητές μου, ποιες αναμνήσεις αξίζουν να δημιουργηθούν, τι πρέπει να αλλάξω στον εαυτό μου, τι να κρατήσω και τι να αφήσω. Οδηγήθηκε σε καινούργια μέρη, πιέστηκε, εμπνεύστηκε, έκανε καινούργιες συζητήσεις, αγάπησε, αγαπήθηκε, απογοητεύτηκε, άκουσε νέα τραγούδια, έβγαλε περισσότερες φωτογραφίες, πήρε πρωτοβουλίες, έδωσε σημασία στα μικρά πράγματα της καθημερινότητας και ελπίζει η νέα δεκαετία να μπορέσει να προσφέρει παραπάνω από ό,τι κατάφερε να δωρίσει η προηγούμενη.

ΔΕΣΠΟΥ

Σε αυτή τη φωτογραφία δεν ξέρεις αν γελάω, αν κλαίω ή αν κρύβομαι.

Το 2019 έσπρωξα τον εαυτό μου και έμαθα τι σημαίνει κόπος και επιτυχία, τι σημαίνει λιώνω από χαρά ή από κλάμα και τι σημαίνει ερωτεύομαι και δείχνω όλον μου τον εαυτό σε κάποιον.

ΜΑΡΛΕΝΟ

Δοκίμιο στη χαρά, κουνημένη και επίτηδες πλάγια.

Στο αγαπημένο μου από πάντα βιντεοπαιχνίδι πολύ συχνά χρειάζεται να κάνω κύκλους στο γρασίδι, μέχρι να μεγαλώσει η δύναμή μου και να μπορώ να προχωρήσω στο επόμενο επίπεδο. Έτσι και το 2019·άσκηση στην επανάληψη και χώμα πλέον σταθερό, καθαρό, με άσφαλτο, έτοιμο για το άλμα. 

ΧΑΡΙΤΙΝΗ

Ταξίδι στα Κύθηρα, 17 Αυγούστου, ξημέρωμα 6:23. Δεν υπάρχει κάτι πιο όμορφο από το να ξέρεις ότι είσαι ο μοναδικός άνθρωπος που είναι ξύπνιος σε ένα ολόκληρο χωριό.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

Το 2019 είναι φτιαγμένο από όλες εκείνες τις μελλοντικές μέρες που με αποσπούν συνεχώς από το παρόν και από όλες τις υπέροχες, έντονες μέρες που άφησαν σημάδια πάνω μου. Αυτή τη χρονιά έχασα τον εαυτό μου άθελα και ηθελημένα και βρήκα σημεία στο σύμπαν να πιαστώ. Γέμισα με ζωή και τώρα περιμένω ακόμα περισσότερα.

ΕΡΙΕΤΤΑ

Φθινόπωρο του 2019, η Περσεφόνη κι εγώ μετά από λίγα τζιν λεμόνι.

Τον Ιανουάριο χιόνισε στην Αθήνα κι εγώ περνούσα υπερβολικές ώρες στο αναγνωστήριο, για να μη σκέφτομαι. Τον Φεβρουάριο τα 21 μου με βρήκαν στο μπάνιο, μόνη μου, να κλαίω. Τον Μάρτιο, ο χειμώνας άρχισε να ξεθωριάζει, η εξεταστική τελείωσε κι εγώ άρχισα να γνωρίζω νέα άτομα μετά από καιρό. Τον επόμενο μήνα, ένιωθα πάλι μόνη και πάθαινα mental breakdowns σε νυχτερινά λεωφορεία. Ο Μάιος έφερε τις διακοπές του Πάσχα και αυτές με τη σειρά τους έφεραν πάρτι, ποτά και αμήχανα ραντεβού. Τον Ιούνιο, ένιωθα αρκετά καλά, παρά το διάβασμα. Ο Ιούλιος ξεκίνησε με θερινά σινεμά και ρομάντζο σε αθηναϊκά φεστιβάλ και κατέληξε στις παραλίες τις Σερίφου και τα μπαράκια της Αστυπάλαιας. Τον Αύγουστο, αναβίωσα τα παιδικά μου καλοκαίρια στην Κρήτη. Σεπτέμβρης, χωρίς εξεταστική, με ατελείωτα κοκτέιλ, φλοράλ φούστες και λάιβ σε ταράτσες. Οκτώβρης, μήνας μετάβασης. Τον Νοέμβριο, έπρεπε να φτάσω μέχρι τη Σκανδιναβία, για να τα βρω με τον εαυτό μου. Ο Δεκέμβρης παραμένει ένα τεράστιο ερωτηματικό. Το 2019 δεν ήταν γραμμικό, δεν είχε τάξη, ούτε κάποια σειρά. Οι μήνες του ήταν σαν κεφάλαια διαφορετικών βιβλίων μπερδεμένα μεταξύ τους. Αλλά στο τέλος κάπως όλα έβγαλαν νόημα. Στο μυαλό μου τουλάχιστον. 


φωτογραφία της Εριέττας
επεξεργασία του Καραγιαννό 


(καλή χρονιά <3 )  

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *