ΤΣΕΛΕΜΕΝΤΕΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

H Κλειδαρότρυπα των 23:52

Άσκηση: κάθε μέρα, στις 23:52 και για μία εβδομάδα μπορείς να γράψεις μόνο μία πρόταση για την ημέρα σου ή για τη συγκεκριμένη στιγμή ( στη διάθεσή σου βρίσκεται και μία παράγραφος την οποία μπορείς να αξιοποιήσεις, οποτεδήποτε εσύ επιλέξεις). 

Εριέττα 
ΠΕΜΠΤΗ 31/10 23:52
Ακόμα δεν έχω συνηθίσει την αλλαγή της ώρας, σήμερα βρέχει όλο το απόγευμα κι εγώ νυστάζω εδώ και 2 ώρες. 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/11 23:52
Είμαι νευριασμένη, δεν έπρεπε να βγω απόψε.

ΣΑΒΒΑΤΟ 2/11 23:52
Πάλι κάνω overshare με ένα ποτό στο χέρι.

ΚΥΡΙΑΚΗ 3/11 23:52
Το Lovetrap του Ariel Pink παίζει σε λούπα εδώ και μια ώρα- η Κυριακή μου μπορεί να είναι μίζερη, αλλά τουλάχιστον έχει καλό soundtrack.

ΔΕΥΤΕΡΑ 4/11 23:52
Σήμερα τσέκαρα όλα τα κουτάκια της to do list μου μετά από μήνες και αξίζω ένα πατ πατ στον ώμο και μια μάσκα προσώπου.

ΤΡΙΤΗ 5/11 23:52
Στοιχηματίζω πως η Κωνσταντίνα Φλώρου θα κερδίσει το GNTM. 

ΤΕΤΑΡΤΗ 6/11 23:52
Ο Νοέμβριος ρολάρει πιο γρήγορα απ’ ό,τι υπολόγιζα. Σήμερα πέρασα από κάτι βιτρίνες και είχαν βάλει χριστουγεννιάτικα. 6 Νοέμβρη χριστουγεννιάτικα. Και δεν είναι ότι δεν μου αρέσουν οι γιορτές. Απλά όλα αυτά τα φωτάκια που ξεπροβάλλουν στην Αθήνα τόσο νωρίς με κάνουν να συνειδητοποιώ πως άλλη μια χρονιά τελειώνει χωρίς καν να το καταλάβω. Τι πρόλαβα να κάνω φέτος; Τι έκανα πέρσι τέτοια εποχή; Ο Ιανουάριος του 2019 μου φαντάζει σαν χτες, αλλά ο Μάιος της ίδιας χρονιάς είναι λες και ήταν αιώνες πριν. Πώς γίνεται αυτό; Έχω ακόμα 2 μήνες πριν αλλάξει η δεκαετία. Ούτε 2 μήνες βασικά. Και ο χρόνος κυλά. Και οι Αγιο-Βασίληδες στα ράφια του Tiger με κοιτάζουν επικριτικά. 


Mαρία Μ.
ΠΕΜΠΤΗ 31/10 23:52
Σήμερα η μέρα πέρασε χωρίς Μένη αλλά με Κώστα, με λιγότερο κέικ από αυτό που θα ήθελα και με υγρασία που σπάει κεφάλια. 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/11 23:52
Ακούω τη γνωστή γυναικεία φωνή στο τηλέφωνο μου 15 λεπτά τώρα να μιλά για κάποιο μελαχρινό ακαταμάχητο πλάσμα και νιώθω ότι μόλις ξεκίνησε η μέρα μου. Θυμάμαι το τέως δικό μου μελαχρινό πλάσμα που πλέον έχει χάσει τη λάμψη του και ανταλλάσσουμε το ίδιο μπλαζέ ύφος κάποια απογεύματα. Χαμογελάμε και λίγο πού και πού, ίσα να τιμήσουμε τη σύνδεση που υπήρξε. Κάποια πράγματα δύσκολα ξεθωριάζουν. Θα με πάρει ο ύπνος με αυτή την σκέψη πάλι, όχι τόσο στενάχωρη, όσο φοβόμουν όλο τον καιρό που προσπαθούσα να την αποτρέψω, αλλά περιέργως ανακουφιστική. Τι περίεργες τούμπες κάνει η ζωή, για να μας κοιμίζει. 

ΣΑΒΒΑΤΟ 2/11 23:52
Ήρθε η εποχή που τα χέρια μου είναι τόσο παγωμένα λες και μόλις τα έβγαλα από την κατάψυξη και  στις απορίες απαντώ ότι ίσως το κυκλοφορικό μου δεν είναι από τα πιο πρόσφατα μοντέλα. 

ΚΥΡΙΑΚΗ 3/11 23:52
Αυτο-απέχθεια ατόμων της τελευταίας στιγμής που ζήτημα να έχουν περάσει 5 όμορφες Κυριακές στη ζωή τους. 

ΔΕΥΤΕΡΑ 4/11 23:52
Αντρικό ροχαλητό στο διπλανό δωμάτιο, εγώ ακούω κρυφά και χαμηλά κάτι περσινά αγαπημένα, ο Ρένος Χαραλαμπίδης λέει πως στα αστέρια βλέπω μόνο ζώδια. 

ΤΡΙΤΗ 5/11 23:52
Έχω σχεδόν ένα εξάμηνο να μείνω ολομόναχη, το νέο μου σπίτι δεν είναι ευήλιο, όλες οι ώρες είναι συννεφιασμένο απόγευμα και ο πραγματικός καιρός ένα συνεχές παιχνίδι μαντεψιάς και τύχης. 

ΤΕΤΑΡΤΗ 6/11 23:52
Βλέπω καθυστερημένα Next Top Model με κάτι κρύα μακαρόνια της κακιάς ώρας και μπαίνω στο instagram της Ελευθερίας, μήπως και τη ψυχολογήσω. 

Σελέστ 

ΠΕΜΠΤΗ 31/10 23:52
Οι πρώτες ώρες των 21 μου χρόνων με βρήκαν να κλαίω τρώγοντας τούρτα φράουλα.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/11 23:52
Οι τσακωμοί Παρασκευή βράδυ με βάζουν να λέω «συγνώμη που κάποιες από τις ατάκες μου ίσως ήταν αρκετά σοβαρές για να μπούνε σε τραγούδι, ίσως ταιριάξουν σε κείμενό σου».
 
ΣΑΒΒΑΤΟ 2/11 23:52
 
ΚΥΡΙΑΚΗ 3/11 23:52
Η χθεσινή μου πρόταση χάθηκε κάπου ανάμεσα σε ριφίλ ποτών και η σημερινή πάει ως εξής: αν ήμουν ταινία, σήμερα, θα ήμουν ένα λόου μπάτζετ μονοπλάνο, άσκηση στο μούδιασμα και στο κλάμα. 
 
ΔΕΥΤΕΡΑ 4/11 23:52
Το Midsommar πέτυχα να το δω με το άτομο που έπρεπε και ίσως πρέπει να αλλάξω αποσμητικό ή ορμόνες και σε λίγο θα γίνει αυτό ακριβώς που πρέπει, αυτό ακριβώς που πρέπει. 
 
ΤΡΙΤΗ 5/11 23:52
Δεν ξέρω πού πάει όλο αυτό, αλλά  σίγουρα ο έρωτας που ζούμε είναι άρρωστος.
 
ΤΕΤΑΡΤΗ 6/11 23:52
Σήμερα ξύπνησα σε ένα γνώριμο διπλό κρεβάτι. Δίπλα μου ένα γνώριμο σώμα. Γνώριμο φιλί πριν φύγει. Μέχρι εκεί. Το ξέρεις ότι δεν έχουμε πια. Το ξέρω. Σήμερα πήρα όλα τα βιβλία για τη σχολή (πλην ενός) από το κέντρο. Πρέπει να αρχίσω να διαβάζω κάπως. Αρχαία τουλάχιστον. Ήρθε η Κατερίνα, παίξαμε μουσική. Έκανα μπάνιο. Το σπίτι μυρίζει μπογιά, γιατί βάψαμε το καινούργιο παράθυρο του μπάνιου. Μ’ αρέσει η μυρωδιά της μπογιάς. Σήμερα ο κύριος του τρίτου ορόφου πέθανε. Τα τελευταία χρόνια έφτιαχνε μανιωδώς χάρτινες χειροτεχνίες στο εργαστήρι του, από τουτόριαλ στο γιουτιούμπ. Κάτι κύκνους, οικογένεια και καλά. Ε και σήμερα πέθανε. Ανυπομονώ να κοιμηθώ, αλλά δεν θα βιαστώ. Με το μπουρνούζι, πάνω από τα σκεπάσματα, απαντάω σε μηνύματα. Ποιος ξέρει πού θα οδηγήσουν. Μάλλον κάπου με πολλές στροφές. Ελπίζω όχι άλλους εμετούς. Πρόσδεση. 


Μαρλένο

ΠΕΜΠΤΗ 31/10 23:52
Στην ταινία της ζωής μου δεν είμαι πάντα πρωταγωνιστής, τελευταία είμαι sidecick, κομπάρσος, που νυστάζει. 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/11 23:52
Πήγα δουλειά και έφαγα έξω και, όταν πήγα σπίτι, οι γονείς μου λέγαν ότι δεν τακτοποιώ τις κάλτσες μου.

ΣΑΒΒΑΤΟ 2/11 23:52
Eίμαι μεθυσμένος.

ΚΥΡΙΑΚΗ 3/11 23:52
Μάλωσα με την μαμά και μετά μου ζήτησε συγγνώμη που θυμώνει τόσο εύκολα τελευταία, επειδή είναι αγχωμένη.

ΔΕΥΤΕΡΑ 4/11 23:52
Είμαι χαρακτήρας σε κάποιο βιντεοπαιχνίδι και επαναλαμβάνω πίστες, για να γίνω καλύτερος και να μπορέσω να συνεχίσω.

ΤΡΙΤΗ 5/11 23:52 
Ανεβάζω θέμα του μήνα και ζηλεύω, γιατί δεν έγραψα κι εγώ κάτι.

ΤΕΤΑΡΤΗ 6/11 23:52
Όλη τη βδομάδα ένιωθα περίεργα, γιατί έβλεπα ότι, όταν αναγκάστηκα να την καταγράφω, για να την μοιραστώ, δεν είχα πάρα πολλά να δώσω. Η ασχολία μου αυτή μεγέθυνε ανησυχίες μου που καιρό κρατούσα εντός μου, για μια καθημερινότητα βατή, μη αξιοσημείωτη. Και ένιωσα όπως όταν βγαίνεις με φίλους και μιλάνε αυτοί για τους εαυτούς τους και τους ακούς και τους ρωτάς, αλλά δεν έχεις να πεις κάτι για εσένα. Τα ίδια, τα γνωστά, κανονικά, όπως πάντα. Βέβαια, ίσως, από την άλλη (πόσες άλλες μεταβατικές λέξεις μπορώ να συντάξω τη μία μετά την άλλη;) πράγματα τα οποία μου συμβαίνουν καθημερινά και καταστάσεις που έχω οργανώσει και τοποθετήσει με προσοχή στην εβδομάδα μου να είναι πολύ συναρπαστικές κι απλά εγώ έχω σταματήσει να συναρπάζομαι. Επίσης, ίσως, πράγματα πιο συναρπαστικά σιγά σιγά έρχονται κι εγώ πρέπει μόνο να τα περιμένω. 


Τέτα
 
ΠΕΜΠΤΗ 31/10 23:52
Αναρωτιέμαι αν ο Τρούφας με αναγνωρίζει στις βιντεοκλήσεις.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/11 23:52 
Στην Πράγα νιώθεις σκίτσο σε παραμύθι με πύργους και πριγκίπισσες.

ΣΑΒΒΑΤΟ 2/11 23:52
Σήμερα δεν έβρεξε…

ΚΥΡΙΑΚΗ 3/11 23:52
Κάθε μέρα νιώθω πως τερματίζω το procrastination, ενώ απλώς ανεβαίνω πίστες, όπως στο never ending πάκμαν στον παλιό υπολογιστή του μπαμπά.

ΔΕΥΤΕΡΑ 4/11 23:52
Ευτυχία είναι να ακούς μουσική, ενώ μαγειρεύεις, και να ανακατεύεις την σάλτσα σε ρυθμούς ρεγκετόν.

ΤΡΙΤΗ 5/11 23:52
Ο αυχένας δεν στρίβει πάνω από 20 μοίρες από το πρωί κι αναρωτιέμαι αν είναι από ξεσάλωμα ή από τα γεράματα που έρχονται.

ΤΕΤΑΡΤΗ 6/11 23:52
Στην αναμονή.
…για ένα μήνυμα, λίγο ενδιαφέρον, ένα σημείο ζωής. Ανοιγοκλείνω το ίντερνετ, κάνω ριφρές την εφαρμογή, σπασμωδικά και νευρικά. Η απόρριψη κάθε είδους πονάει και κάθε φορά που τη βιώνεις σχεδόν ακούς ένα μικρό καθρέπτη να ραγίζει μέσα σου. Νομίζεις πως είναι το τέλος του κόσμου, αλλά η τοποθέτηση ενός τέλους σημαίνει ταυτόχρονα τη νέα αρχή. Αυτό δε συμβαίνει, όταν τρυπώνει η αβεβαιότητα και αμφιβολία. Το στέρεο γίνεται ρευστό και σου ουρλιάζει «μην το παρατήσεις, αλλά ούτε να ελπίζεις». Πετάω το κινητό στο κρεβάτι. Θα περιμένω. Ευγνωμονώ τη ύπαρξη της εφαρμογής που σε επιβραβεύει με γραφικά δεντράκια για κάθε Χ διάστημα που δεν ανοίγεις κάποια άλλη εφαρμογή. Μήπως έστειλε; Όχι όχι, δεν μπορώ να κάψω το δέντρο μου. Θα περιμένω. Τικ τοκ.
Στην αναμονή.


Σμαράγδα

ΠΕΜΠΤΗ 31/10 23:52
Κάθομαι στην κουζίνα στην πολυθρόνα, δεξιά και αριστερά η μαμά και ο μπαμπάς περιμένουν να σηκωθώ για να μου πάρουν τη θέση.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/11 23:52
Ήρθε η Πορτογαλίδα φίλη μου και πήγαμε για μπύρες και χορό, φωνάζει και δε συνειδητοποιεί ότι εδώ καταλαβαίνουν τι λέει και δε μιλάνε πορτογαλικά.

ΣΑΒΒΑΤΟ 2/11 23:52 
Είμαι στο πλοίο πρώτη φορά, το ταξίδι δεν τελειώνει, το ερκοντίσιον είναι στους 18 και κρυώνω.

ΚΥΡΙΑΚΗ 3/11 23:52
Πρώτη φορά δε μπορώ να συγκρατήσω τον εαυτό μου, θέλω να διακτινιστώ και να φτάσω σπίτι και μετά να βάλω γρήγορα μια άλλη μπλούζα και….(δεν κατάφερε να γίνει παράγραφος)

ΔΕΥΤΕΡΑ 4/11 23:52
Είμαστε σε ένα σπίτι φίλων για ψήσιμο, ξαναθυμάμαι να κοινωνικοποιούμαι, αν αφεθείς, μπορείς να μάθεις ότι ο παρατηρητης μπορεί να επηρεάσει το πείραμα ή κάπως έτσι το είπαν.

ΤΡΙΤΗ 5/11 23:52
Σήμερα κάνουμε τελετουργία, γαριδάκια και gntm.

ΤΕΤΑΡΤΗ 6/11 23:52
Κενό μνήμης, δε θυμάμαι τι έκανα.


Ειρήνη Μπαζάνη
ΠΕΜΠΤΗ 31/10 23:52
Παίρνω τη στιγμή της αγκαλιάς εκείνου και τη διευρύνω χρονικά, για να κρατήσει μία ολόκληρη ημέρα 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/11 23:52
Τώρα ξαφνικά μ’ αρέσει η λέξη «καρτ ποστάλ» και θέλω να στείλω μία στον πρώτο παιδικό μου φίλο, για να ξέρει πού να με βρει, μιας και στα όνειρα οι συντεταγμένες είναι αναξιόπιστες

ΣΑΒΒΑΤΟ 2/11 23:52
Έγινα λευκό γεράκι κι έγινα τίγρης κι έγινα το έξω από ‘μένα και κάθισα σε εκείνο το βράχο πάνω στη θάλασσα που είχα κοιμηθεί καλύτερα από κάθε κρεβάτι κι όμως δεν πρόφτασα να τραγουδήσω ειλικρινά

ΚΥΡΙΑΚΗ 3/11 23:52
Τρέμω την πραγματικότητα τόσο πολύ, που την κόβω σε εκατομμύρια κομματάκια και την κρύβω πίσω από αστέρια που μ’αρέσουν, ώστε αν με ρωτήσουν, ποτέ να μην χρειαστεί να δείξω εμένα και να πω «πονάω εκεί κι εκεί» 

ΔΕΥΤΕΡΑ 4/11 23:52
Πώς γίνεται οι γνωστοί που αποφεύγεις να παίρνουν κάθε μέρα το ίδιο λεωφορείο μ’ εσένα, εκείνοι οι γνωστοί οι ελάχιστα πιο όμορφοι οι ελάχιστα πιο επιτυχημένοι οι ελάχιστα πιο ελάχιστοι οι ελάχιστοι ελάχιστοι που σε κοιτούν με λύπηση

ΤΡΙΤΗ 5/11 23:52
Πρώτα φέραμε σπίτι τον καφέ, ύστερα τη ζάχαρη, ύστερα κάποιες όμορφες κούπες με τα πιατάκια τους και μετά κάποια φυτά, για να στολίσουμε την είσοδο της πολυκατοικίας, και τελικά διάφορα πράγματα κόβονται σε κομματάκια και γίνονται σημεία ξεχωριστά.

ΤΕΤΑΡΤΗ 6/11 23:52
Τελευταίο καταφύγιο από την καθημερινότητα είναι το νερό που αχνίζει ως αντίδραση στην επαφή με το δέρμα σου, το νερό που θα σε κάνει να πάψεις λίγο κι εσύ κι εγώ


Γιώργης Χ.
ΠΕΜΠΤΗ 31/10 23:52
Οι άνθρωποι φεύγουν δύσκολα απ’ το σπίτι σου, εκτός αν βάλεις μπουγάδα. 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/11 23:52
Πίνεις σαν να είσαι τελειωμένος Λονδρέζος τα ξημερώματα έξω απ’ τον σταθμό του Πικαντίλι.

ΣΑΒΒΑΤΟ 2/11 23:52
Το κοινό με εσάς τους αγίους και το βίγκαν τυρί: δεν λιώνετε ποτέ. 

ΚΥΡΙΑΚΗ 3/11 23:52
Σήμερα ένιωσα πάλι πολύ μόνος μου. 

ΔΕΥΤΕΡΑ 4/11 23:52 
Μου λείπει η αίσθηση κανονικότητας που μου έδινες. 

ΤΡΙΤΗ 5/11 23:52
Αυτοκίνητο: τετράποδο κατοικίδιο που ταΐζεις με βενζίνη και σου χέζει κλιματική αλλαγή. 

ΤΕΤΑΡΤΗ 6/11 23:52
Σήμερα γνώρισα ένα κοριτσάκι. Όταν κλαίω, το κοριτσάκι μου βάζει καθαρό οινόπνευμα στα μάτια, τα τυλίγει προσεκτικά με γάζες και μετά με αναγκάζει να παίξουμε τυφλόμυγα. Την πιάνω. Το παιχνίδι τελειώνει, είναι αργά και δεν έχουμε κάνει τα μαθήματά μας. Το βράδυ πριν κοιμηθούμε, μου ζητάει να την παντρευτώ για να γιάνουν οι πληγές μας. 

Κιου 
ΠΕΜΠΤΗ 31/10 23:52
Αχ, τι γοητευτικές που είναι οι μαυρομάλλες, αλλά, αχ, δεν πρόκειται να τα βάψω μαύρα σύντομα.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/11 23:52
Ο πεθερός εδώ, ο κουνιάδος εδώ, εσύ πού στο διάολο είσαι ρε πουλάκι μου;

ΣΑΒΒΑΤΟ 2/11 23:52
Ρώτησες εμένα τί σε είχα.

ΚΥΡΙΑΚΗ 3/11 23:52
Τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα, μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα.

ΔΕΥΤΕΡΑ 4/11 23:53
Ωραία που ‘ναι με βροχή, αν έχεις τρομερό αδιάβροχο και αν δεν έχεις.

ΤΡΙΤΗ 5/11 23:52
Καμια φορά μόνο σε σκηνοθεσία Βέντερς μπορώ να πρωταγωνιστώ στη ζωή.

ΤΕΤΑΡΤΗ 6/11 23:52
Δεύτε τελευταίον ασπασμόν και ο θάνατος να χαμογελά με τα χρυσά του δόντια.

 
 


Αναγνωρίζονται με σειρά εμφάνισης τα μέλη: 
Εριέττα, Μαρία Μ., Σελέστ, Μαρλένο, Τέτα, Σμαράγδα, Ειρήνη Μπαζάνη, Γιώργης Χ. , Κιου 
Σχέδιο της Pulp in Your Fiction

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *