Μηδέν ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

Γλειφιτζούρι

νιώθω αναλωμένη
όπως ένα γλειφιτζούρι
που το πιπιλάς με τις ώρες
μέχρι να σου μείνει μόνο η πλαστική βάση.

έτσι νιώθω, στεναχωρημένη
σαν ένα μισάνοιχτο παντζούρι
που δεν του δίνουν την ευχαρίστηση
να βλέπει τα απέραντα δάση.

(μερικές φορές το μόνο που μου μένει από μια συναναστροφή είναι η κουρασμένη ραχοκοκαλιά μου, ένα άδειο κέλυφος από κάτι που έμοιαζε με άνθρωπο)
(το φως με τυφλώνει, πρέπει να βγάλω το μέικαπ, αλλά δεν έχω κουράγιο.)
(η παρένθεση είναι ένα μέσο ένδειξης των ανάκατων σκέψεων μου και ίσως κι αυτό να μην είναι αρκετό να τα βάλει σε μια σειρά.)(εγκλωβισμένη στην ρουτίνα που δεν έχω τρόπο να αλλάξω, παγιδευμένη στα μοτίβα του μυαλού μου, κι όμως χαρούμενη που βρίσκω τον εαυτό μου.)
(ίσως αυτό να είναι υπερβολή, ίσως και να στέκει μόνο του το ποίημα.) 
(ίσως η ύπαρξη να είναι μια υπερβολή, που υπάρχει και στέκει όμορφη μπροστά την ίδια την μορφή της, χωρίς να έχει να αποδείξει τίποτα και σε κανέναν.)
(ίσως να μην γράφω όμορφα, αλλά μπροστά σε εμένα, δεν έχω τίποτα να αποδείξω.)




ποίημα της Κέιτ
σχέδιο της Αφροδίτης Νινιού

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *