ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ

Video Journal: Ταξίδι


Όταν αφήνεις ένα μέρος που θεωρείς σπίτι, λόγω της συμπεριφοράς σου μέσα σ’αυτό, λόγω των συνηθειών σου, που πλέον τα βήματα και οι κινήσεις λειτουργούν μηχανικά· κι έτσι βίωσες μέσα σε αυτό τον εαυτό σου στην πλήρη αυθεντικότητα του την αφιλτράριστη μορφή του, την αυθόρμητη. Όσο κοιτάς τον δρόμο, σου είναι επίπονο, κάτι σαν ξερίζωμα. Αλλά συνεχίζεις να τον κοιτάς, γιατί σου δίνει ζωή.
Και το μυαλό σου είναι πάντα μια βαλίτσα γεμάτη και έτοιμη
και φεύγεις από κάθε δρόμο με ένα ακόμα ταξίδι, ένα ακόμα ηλιοβασίλεμα.
Το μυαλό σου είναι μια βαλίτσα γεμάτη και έτοιμη και μαζί μια ψυχή που διψάει για ζωή.

της Δήμητρας Πολιτίδου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *