Ρούχο ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

Το Αγαπημένο μου Ρούχο

ΕΥΔΟΚΙΑ

Η αλήθεια είναι πως αγαπώ την μόδα πολύ. Αγαπώ, έτσι, φυσικά και πολλά από τα ρούχα μου και προσπαθώ να τους δίνω ζωή κάθε νέο χρόνο δοκιμάζοντας άλλους συνδυασμούς με αυτά. Όταν, όμως, κάθισα να ξεχωρίσω ένα από αυτά, μου ήρθε αμέσως στο μυαλό το γαλάζιο μου σακάκι. Πριν από κάποιους μήνες, έχασα την γιαγιά μου, που αγαπούσα αφάνταστα, και οι καταστάσεις με οδήγησαν στην ολική επιδρομή της ντουλάπα της. Όσο επίπονη και αν ήταν η διαδικασία αυτή, μου άφησε πίσω υπέροχα κομμάτια που συνεχίζω και φοράω έκτοτε καθημερινά. Όλοι με ρωτούν από πού βρίσκω τόσο ιδιαίτερα vintage ρούχα και εγώ πιο περήφανα από ποτέ λέω πως ευτυχώς η γιαγιά Ευδοκία ήταν φάσιον άικον και μας έσωσε. Έτσι, λοιπόν,μετά από δεκαετίες εγκλεισμού σε σελοφάν στην ντουλάπα στην Πανόρμου, το γαλάζιο σακάκι της γιαγιάς μου πήγε μια βόλτα στο Βερολίνο, πήγε θερινό σινεμά και δέχτηκε ένα σωρό κομπλιμέντα και είμαι τόσο χαρούμενη για αυτό.


ΓΙΩΡΓΟΣ

Το αγαπημένο μου «ρούχο» είναι αυτό το μπεζ ταλαίπωρο bucket hat που τα έχει δει όλα (μεταφορικά και κυριολεκτικά ). Το πήρα σε ένα ταξίδι μου στο Βερολίνο και σε κάποια δύσκολη στιγμή που χρειαζόμουν τσέπες και δεν είχα … παντελόνι, μπόρεσα να βάλω τα τσιγάρα μου στις « τσέπες» με φερμουάρ που έχει . Εκείνη τη στιγμή ήξερα πως θα ήταν δίπλα μου σε όλες τις δυσκολίες. Πράγματι, κάποιους μήνες μετά έχει αποδείξει πολλές φορές την αξία του και εγώ για ανταπόδοση το κουβαλάω σε όλες τις κουλές εξόδους μου. Θέλω να το ευχαριστήσω, γιατί σώζει πάντα την κατάσταση, προσδίδοντας μια νότα σχεδόν στυλ,  κάθε φορά που όλα τα ωραία μου ρούχα είναι για πλύσιμο και φοράω αυτά που έχω για πιτζάμες.


ΣΕΛΕΣΤ

Το αγαπημένο μου ρούχο είναι ένα πολύχρωμο μακρυμάνικο πουκάμισο. Είναι φαρδύ και το φοράω σαν φόρεμα με σορτς από μέσα και κατά προτίμηση λεπτό μαύρο καλτσόν και μποτάκια. Αυτό το πουκάμισο ήταν στο αντρικό τμήμα ενός outlet στη Μεσογείων και το θρίφταρα μέσα απ’ τα χέρια του Γιώργη πέρσi, τέλη καλοκαιριού (όλα οκ, δεν το ήθελε). Το έχω φορέσει σε μια από τις πρώτες συναντήσεις με μέλη του Περιπλόκ, γιατί πίστευα ότι αρμόζει σε άτομο που θέλει να πείσει πως έχει ιδέες και πως μπορεί να ξεκινήσει πρότζεκτ. Το έχω δανείσει στην Μπουρλέσκα, όταν τη φωτογράφισα στην ταράτσα μου για το σάιτ (δες εδώ), γιατί όντως γράφει μοναδικά στην κάμερα. Το έχω επιλέξει και για συναυλία Κ.Βήτα, γιατί θυμάμαι ότι ήθελα κάτι φαρδύ, αλλά εύκολα εντυπωσιακό εκείνη τη μέρα, γιατί είχα πρησμένη κοιλιά λόγω περιόδου. Σίγουρα είναι αγαπημένο μου ρούχο, γιατί ένα βράδυ του Φλεβάρη το φόρεσα σε ένα ραντεβού που έγινε στην Πανόρμου και πέρα απ’ το ότι άρεσε πολύ, με έκανε να νιώθω ακόμα πιο άνετη και όμορφη στο σώμα μου εκείνο το βράδυ και με κάποιον τρόπο πιο εγώ. Αυτό πρέπει να το πω για το πουκάμισό μου, το επιλέγω τόσο όταν νιώθω ωραία μόνο και μόνο για να κουμπώσει με την γενικότερη τόλμη μου, όσο και όταν νιώθω αδιάφορα, ώστε να κλέψω απ’ τη δική του.

ΑΣΤΕΡΩ 

Ένα ρούχο μου καθίσταται ως αγαπημένο για δύο λόγους:
1. Νιώθω πολύ άνετα φορώντας το.

2. Έχω μια πολύ καλή ανάμνηση με αυτό.

Συνδέω πολύ τα ρούχα μου με αναμνήσεις. Ας πούμε, θυμάμαι ακόμη τι φορούσα, όταν έδωσα το πρώτο μου φιλί. Γι’αυτό και έχουν ιδιαίτερη σημασία για εμένα.Το συγκεκριμένο φόρεμα έγινε αγαπημένο μου πολύ πρόσφατα και πέρα του ότι έχει λουλούδια που αγαπώ, είναι thrifted σε πολύ καλή τιμή και νιώθω ότι μου πάει, ήταν παρόν σε ένα από τα πιο όμορφα και σουρεάλ Σαββατόβραδα της ζωής μου.


ASMARY

Το αγαπημένο μου ρούχο είναι αυτό το πουκάμισο. Περίπου ένα μήνα πριν βρισκόμουν στη Βαρκελώνη και κατά τη διάρκεια μιας περιήγησης με το group της σχολής πέρασα έξω από ένα thrift store το οποίο ερωτεύτηκα. Με το άγχος ότι δεν θα ξαναβρεθώ στην περιοχή πέρασα την υπόλοιπη ώρα με το αγαπητό μου google maps καταστρώνοντας πώς θα πάω στο μαγαζί. Δεν ξαναβρήκα το group, αλλά βρήκα αυτό το υπέροχο Hawaiian shirt, το οποίο ήδη ίσως έχω φορέσει υπερβολικά πολλές φορές. Δεν το έχω από όταν ήμουν πέντε, δεν μου το χάρισε η προγιαγιά μου, δεν το «έκλεψα» από την πρώτη μου σχέση, αλλά μέσα σ ένα μήνα έχει βολτάρει μαζί μου στην πρωινή Αθήνα, έχει φιλοξενήσει τις υπναρούδικες γάτες μου και έχει υπάρξει η τέλεια επιλογή για πρώτες γνωριμίες και βόλτες στην παραλία. 

Υ.Γ. Συνειδητοποίησα ότι το φορούσα στο πρώτο Sunday’s Takeover του Περιπλόκ και αυτό είναι επιχείρημα από μόνο του.


ΜΑΡΛΕΝΟ

Το πουκάμισο αυτό το θρίφταρα από μαγαζί της γειτονιάς σε εξευτελιστική τιμή ύψους τέτοιου ή- σωστότερα- έλλειψης ύψους τέτοιας που δεν προσπάθησα καν να το παζαρέψω κατά τη ξεδιάντροπή μου συνήθεια. Η επικρατέστερη θεωρία στο μυαλό μου είναι ότι δημιουργήθηκε με πρότυπο το χρώμα μπάλας από πλαστελίνη ενός μέσης δημιουργικότητας νηπιαγωγείου. Το έχω φορέσει εμπύρετος σε εξέταση μαθήματος, καθώς και σε τρία κλιμακούμενης φρικαλεότητας ραντεβού. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει το αγαπημένο μου πουκάμισο και το αγαπημένο μου γενικά ρούχο και το φοράω όλο και πιο συχνά με συνεχή μου στόχο να σπάσω την ατυχία του.

ΡΑΦΑΕΛΑ

Αγαπημένο thrifted τζινάκι, 7€ από τα ανδρικά section του UB WEARS της Πετρούπολης, χιλιοφορεμένο τα τελευταία 2 χρόνια! Ανοίγει- άμα είσαι εγώ και το φοράς 6 φορές την εβδομάδα- και στενεύει με το πλύσιμο. Εύκολη επιλογή για καφέ, εξωτερικές δουλειές, για μια ξαφνική επίσκεψη και ΠΡΟΦΑΝΩΣ με βαθιές τσέπες μπρος και πίσω για κλειδιά, ακουστικά, λεφτά γιατί, μεταξύ μας, ποιος κουβαλάει τσάντες; Καλύτερη ανάμνηση: ελεύθερο κάμπινγκ το 2016, ξημερώματα, μετά από αλκοόλ, να θέλω να κάνω τσισάκια μου και να καταλήγω να βρέχω το δεξί μου μπατζάκι κάπου σε κάτι βράχια, γελώντας. Εννοείται απλά γύρισα το μπατζάκι και, όταν επέστρεψα Αθήνα, το έπλυνα και το κόντυνα για να μην υπάρξει παρόμοιο ατύχημα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *