ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ

Δεκαοχτώ Χιλιοστά Σκόνης

Άμα μιλούσα εγώ στην εισαγωγή από τα «Φθηνά Τσιγάρα» αντί για τον Ρένο Χαραλαμπίδη θα έλεγα περίπου τα ίδια.
Μιλάμε πάντα για συλλέκτες στιγμών, όχι δικών μας στιγμών, αλλά στιγμών άλλων ανθρώπων.
Κλεφτές εξωτερικές ματιές στη ζωή τους, μικρές άκακες παραβιάσεις της ιδιωτικότητάς τους. 
Παρακολουθώ τις κινήσεις των ατόμων γύρω μου και έτσι δημιουργείται μια διαλεκτική κατανόησης και προβλέψεων και αυτό θα έλεγε κανείς πως είναι το χόμπι μου.



Και οι εκχωρήσεις γίνονται από παντού, κάθε δευτερόλεπτο υπάρχει και μια μικρή εκχώρηση, όπως να πιάνεις ένα πικρό βλέμμα, ένα απαλό χάδι στο πίσω μέρος του λαιμού,
ένα κομμάτι μιας έντονης συζήτησης, ανεπαίσθητα τραβήγματα αμηχανίας.




Όταν έχω αυτόν το ξαφνικό πόθο να πετάξω και δεν έχω που να πετάξω
κρύβομαι σε μια γωνία και ξεκινάω να πλάθω ιστορίες. Σε ένα ράφι, σε μια από τις γωνιές που κρυφτήκαμε, βρέθηκε στα χέρια μας ένα διάφανο πλαστικό κουτί με ένα μικρό χαρτόνι που έγραφε πάνω: Μόναχο 1980, 28mm.


Πάνω από 20 Kodakchrome slides, πάνω από 20 μικρές εκχωρήσεις, πάνω από 20 μικρές ιστορίες και τουλάχιστον 20+1 τρόποι για να ψηφιοποιηθούν με μια λάμπα, την κάμερα του κινητού και την επεξεργασία του instagram. Διακοπές στο Μόναχο λοιπόν, πριν από 39 χρόνια, καλυμμένες από στρώματα σκόνης, όλα μαζί 2 ευρώ για 11 ώρες περιήγησης σε μέρη απάτητα από εμάς, έτοιμα να τα κάνουμε δικά μας. Η απόλαυση μιας θολής, φθαρμένης, σκονισμένης Γερμανίας που παίρνει ζωή στις ιστορίες μας.



Σημείωση: οι φωτογραφίες βρέθηκαν και αγοράστηκαν σε παλαιοπωλείο σε kodakchrome slides και εμφανίστηκαν μετά από πρωτοβουλία της Μαρίας Μ.

κείμενο της Μαρίας Μ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *